Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5614 K.2020/5320

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.07.2018 gün ve 2017/87 E. - 2018/568 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 19.12.2019 gün ve 2018/5387 E. - 2019/8316 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalılara "hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı bir belge karşılığında 30.933 Euro yatırdığını, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği ve yüksek oranda faiz garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 56.353,74 TL'nin davalılardan tahsilini, davalı şirketle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan Yimpaş Holding A.Ş. yönünden daha önce verilen husumetten red kararının kesinleşmiş olması sebebiyle bu davalı açısından yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, diğer davalılar Yimpaş İhtiyaç A.Ş. ve ... yönünden ise, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, alacak talebi yönünden 55.350,68 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan Yimpaş İhtiyaç A.Ş. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce taraf vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmeyerek re’sen bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.