Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5779 K.2021/3577

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.07.2016 tarih ve 2015/34-2016/145 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 14. ve 27. emtia sınıflarında 2013/03493 sayılı "Vezirhan" ibareli markanın tescili için TPMK MDB'na başvurduğunu, ancak davalı şirketin "Vezir" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek,

başvurularının 27. sınıftaki “muşambalar, yapay çimen, döşemelik mantarlı muşamba (linolyum), spor amaçlı minderler, tekstilden olmayan duvar kaplamaları, duvar kağıtları, halılar, kilimler, yolluklar, seccadeler” bakımından reddine ve kalan mallar bakımından devamına karar verildiğini, bu kısmi ret kararına karşı yapılan itirazın TPMK YİDK kararı ile reddedildiğini, halbuki dava konusu marka ile davacı şahsın markası arasında benzerliği ortadan kaldıracak farklılıklar bulunduğunu, başvuru konusu markadaki "han" ibaresinin daha vurgulu ve akılda kalıcı olduğunu, ayrıca halıların satıldığı hanın ismini belirttiğini,

ayrıca davacının el işlemesi, iran halısı sattığını, davalının ise makine halısı sattığını, ayırt ediciliğin bulunduğunu, tescile engel bir hususun bulunmadığını, bu nedenle TPMK YİDK kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek, TPMK YİDK’nun 2014-M-12922 sayılı kararının iptali ile marka başvurusunun davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu marka ile davalı şahsın markasının aynı ve benzer mallar için kullanıldığını, birbirleriyle ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, ikisinin de standart karakterli harflerle yazıldığını, ortalama tüketicinin iki marka arasında ve iki farklı markanın üreticileri arasında bağ kurabileceğini, bağlantı kurma ihtimalinin dahi markanın tesciline engel olacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, başvuru konusu mallar ile davalı şahsın tescilli markasının emtia sınıfının aynı ve benzer oldukları, ayrıca kelime markalarında, tüketicinin dikkatinin özellikle kelimenin başlangıç kısmı üzerinde yoğunlaştığı ve benzer kelime başlangıçlarının tüketiciler üzerinde ayırt edicilik unsurunu azalttığı, başvuru konusu VEZİRHAN markası ile davalının VEZİR markası arasında benzerlik olduğu, işaretlerin emtia listeleri bakımından da yüksek düzeyli benzerlik olması sebebiyle çekişmeli tüm mallar açısından markaların sahiplerinin ilişkilendirilme tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.