Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5901 K.2021/5843

Taraflar arasında görülen davada Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.06.2018 gün ve 2017/488 E. - 2018/243 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 28.01.2020 gün ve 2018/3362 E. - 2020/96 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı... ile davalı banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davacının kefil olarak imzaladığını, borçlu...’in davalı banka ile bilahare borcun ödenmesi ile ilgili imzaladığı taksitli kredi sözleşmesinden davacının haberi olmadığı gibi borcun yapılandırılmasına ilişkin bu sözleşmede imzasının bulunmadığını, bu nedenle takibe itiraz etmediğini , davacı tarafından toplam 13.847,51 TL ödeme yapılmakla birlikte icra dosyasında maaşından kesinti yapılmaya devam edildiğini, davacının sonraki sözleşmede kefil olmadığından ödenen paranın iadesi için çekilen ihtarnameden sonuç alınmadığını belirterek, davacının kefilliğinin sona erdiğinin tespiti ile yapılan ödemelerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında dava dışı borçluya yeniden kredi kullandırılması yeni bir borç ilişkisi olmadığı, sözleşmenin devamı niteliğinde olduğundan sözleşmeden doğan kefalet sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili bu kez, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.