Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5973 K.2021/3726

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.05.2018 tarih ve 2018/301 E. - 2018/594 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.06.2020 tarih ve 2018/1917 E. - 2020/427 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin dekorasyon işleri yaptığını, davalı ile dekorasyon malzemeleri alınması konusunda 30.12.2015 tarihinde anlaştıklarını, bu anlaşma kapsamında davalı tarafa üç (3) adet çeki keşide ederek belge karşılığında teslim ettiklerini, ancak malların davacıya teslim edilmediğini, davaya konu çeklerin icraya konulma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek davacının bu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece verilen 19.06.2017 tarihli kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2018 tarih 2017/1346 Esas ve 2018/299 sayılı kararı ile kaldırılması sonrasında iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, çekin bir ödeme vasıtası olduğu, kural olarak mevcut bir borcun tasfiyesine yönelik verildiğinin kabulü gerektiği, davacının çeklerin avans olarak verildiğine yönelik iddiasının yazılı delille ispat edilmesi gerektiği, davacı tarafın yemin deliline dayandığı, ancak sonrasında vazgeçtiklerinin görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Anlaşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.