Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5984 K.2021/6583

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.03.2020 tarih ve 2019-815/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı bankaya kredi kartı başvurusunda bulunduğunu, kartın teslim edileceği adres olarak, yakın akrabasının iş adresini gösterdiğini, davacı adına tanzim edilen kredi kartının, kargo kuryesi tarafından davacının haberi olmaksızın, o sırada işyerinde bulunan davacının arkadaşı ...'ye teslim edildiğini ve bu 3. kişi tarafından kredi kartının kullanılarak harcamalar yapıldığını, durumun davalı bankaya ihtarına karşılık bankaca, kredi kartı borcunun ... tarafından üstlenildiğini ve bu borçtan davacının sorumlu tutulmayacağının bildirildiğini,

buna rağmen kredi kartı borcunun tahsili amacıyla davacıya yönelik Konya 8 İcra Müdürlüğü'nün 2009/4877 esas sayılı takibe girişildiğini, bankanın ve kuryenin ağır ihmali sonucunda davacının zarara uğratıldığını, davalı şahıs hakkında Konya 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/439 esas ve 2013/751 karar sayılı ilamıyla ceza hükmü kurulduğunu ve hükmün temyiz aşamasında olduğunu belirterek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, takiplerin iptaline, davacının borçluluk kaydının silinmesine, kötüniyet tazminatına ve 5.000.- TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temlik eden Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili, davacıya yönelik kredi kartının borcunun tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde, kartın 3. kişi ... tarafından teslim alınıp, kullanıldığının öğrenilmesinin üzerine işlem yapılmadığını, takipsiz bırakıldığını, 3. kişiye yönelik Konya 14 İcra Müdürlüğü'nün 2009/11660 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, bu takibin de, dava tarihinden önce davadışı LBT Varlık Yönetimi A.Ş.'ye temlik edildiğini, sonuç olarak davalı bankanın pasif husumet ehliyetinin olmadığını, husumet nedeniyle davanın reddinin gerektiğini,

kredi kartının 3. kişiye teslimi konusunda davalı bankanın kusuru ve ihmalinin bulunmadığını, manevi tazminat talebinin de reddinin gerektiğini belirterek husumet, görev ve diğer nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ise beyanında, kredi kartını kullanmadığını, asliye ceza kararının Yargıtayca bozulduğunu, bu nedenle davanın reddinin gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Dava konusu kredi kartı alacağının tahsili amacıyla 3. kişi ...'ye yönelik başlatılan Konya 14 İcra Müdürlüğü'nün 2009/11660 esas sayılı icra takip dosyasını, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş'den, dava tarihinden önce temlik alan davalı LBT Varlık Yönetimi A.Ş'nin ismi Turkasset Varlık Yönetimi A.Ş. olarak değişmiş olup, en nihayetinde Hayat Varlık Yönetimi A.Ş'nin çatısı altında birleşmiş ve bu şirketin avukatı vekaletini dava dosyasına ibraz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, önceki ilamların temyiz edilmeyerek kazanılmış hak oluşturduğu, hükümleri hakkında yeniden karar verilmediği belirtilerek, davalılardan ... yönünden mahkemece verilen 05/10/2017 tarih, 2017/65 esas ve 2017/564 karar sayılı karar kesinleştiğinden bu davalı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat yönünden mahkemece verilen 22/10/2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/792 karar sayılı karar kesinleştiğinden manevi tazminat hususunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.