Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5993 K.2021/4203

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.07.2019 tarih ve 2018/346 E. - 2019/359 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Vakıfbank vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sahibinden.com adlı internet sitesine araç satışı için ilan verdiğini, dava dışı ...'ın da arabayı almak için müvekkilini aradığını, ancak aracı banka kredisi ile alacağını bu nedenle birlikte bankaya gitmeleri gerektiğini söylediğini, bunun üzerine davacının da davalının talebi üzerine Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. ...

Şubesi'ne gittiğini, banka çalışanı ...'ün kendisine bazı evraklar imzalattırdığını ve kredinin birkaç güne çıkacağını söylediğini, ancak birkaç gün sonra da Hakan'ın aracı almaya gelmemesi üzerine telefonda görüştüğünü ve aracı satmaktan vazgeçtiğini bildirdiğini, sonrasında öğrendiğine göre aracı üzerine rehin konulduğunu öğrendiğini, banka personeline gittiğinde borçlu borcunu ödemezse sorumlu olacağının bildirildiği,

müvekkilinin iradesinin sakatlandığını, müvekkilinin yanıltılarak gerçek amacından başka bir işleme imza atmasının sağlandığını, başka kişilerin de yine aynı borçlu tarafından dolandırıldığını haricen öğrendiğini ileri sürerek müvekkilinin söz konusu kredi sözleşmesi ve bağlı rehin sözleşmesi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine ve müvekkilinin aracı üzerine konulan rehinin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vakıfbank vekili; davacı ile müvekkili banka arasında doğrudan bir ilişkinin söz konusu olmadığını, irade sakatlığındaki kusurun müvekkili bankaya yüklenemeyeceğini, rehin sözleşmesinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ...; davacıyı öncesinde tanımadığını, araç satın almak için irtibat kurduğunu, aracı kredi çekerek alacağını beyan ettiğini ve davacının da bunu kabul ettiğini, birlikte Vakıfbank ... Merkez şubesine gittiklerini, bankadan kredi çektiğini, davacının kendi hür iradesiyle aracını bankaya rehin olarak verdiğini, araç üzerinde rehin olduğu için aracı satın almaktan vazgeçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davalı ...'ın davacıdan araç satın almak istediği, ancak kredi çekeceğini söyleyerek davacıyı bankaya götürdüğü, burada davalı ...'ın, davalı bankadan kredi çektiği, davacının da bu kredi için aracını rehin olarak verdiği, ancak ...'ın krediyi aldığında davacıdan aracı satın almadığı, davacının aracının da ...'ın borcunu teminen davalıya rehnedildiği,

davalı ...'ın sanık sıfatıyla dava dışı ... ile birlikte davacı ...'e yönelik bilişim sistemleri banka veya kredi kullanılması suretiyle dolandırıcılık bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık eyleminden ...

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/19 E., 2017/85 K. sayılı 30.03.2017 tarihli kararı ile yargılandığı, ...'ın bankayı aracı kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezasına mahkum edildiği, kararın kesinleştiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın davanın kabulüne, davalı ... ile davalı Vakıfbank arasında düzenlenen kredi sözleşmesi ve rehin sözleşmesine göre davacı ...'e ait ...plakalı araç üzerine davalı Vakıfbank lehine konan rehinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı Vakıfbank vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Vakıfbank vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.