Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6096 K.2021/4262

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.03.2017 tarih ve 2015/990 E. - 2017/229 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.06.2020 tarih ve 2017/1505 E. - 2020/743 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 03.02.2011 tarihinde, dava dışı ...Gaz Sanayi Ticaret A.Ş'nin dolumu ve satışını yaptığı oksijen tüplerinde meydana gelen patlama sonucu işyerinde çalışan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, uzun süren tedaviye rağmen sürekli çalışma gücünü büyük oranda kaybettiğini, işyeri tarafından Tehlikeli Maddeler Zorunlu Sorumluluk Sigortası yaptırılmamış olması nedeniyle davalı ...'nın 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ve ilgili mevzuat gereği sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile talebini 203.348,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, meydana gelen olayın iş kazası niteliğinde bulunması nedeniyle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, davanın görevli ve yetkili mahkemede açılmadığını, sigortalanması gereken işyerinde vekalet veya hizmet akdiyle çalışanların teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının talep edebileceği geçici işgöremezlik zararının 34.074,96 TL, sürekli kısmi işgöremezlik zararının 501.366,94 TL ve bakıcı gideri zararının 3.348,00 TL olduğu, ...ve Asgazsan firmalarının sattıkları ürünün Özkanlar firmasının adresinde kullanımı sırasında rizikonun meydana geldiği,

bu firmaların faaliyetlerinden dolayı üçüncü kişilerin zararlarından sorumlu olacakları ve Tehlikeli Maddeler Zorunlu Sorumluluk Sigortası yaptırmak zorunda oldukları, buna rağmen yaptırmadıkları, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 14/1-2 hükümleri uyarınca sigortasını yaptırmamış olanların neden oldukları bedensel zararlardan Güvence Hesabının rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dahilinde sorumlu olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 203.348,00 TL’nın 18.11.2014 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyada mevcut raporlar arasında davacının işgöremezlik oranları arasında çelişki bulunması nedeniyle açılan duruşma sonucu Adli Tıp Kurulundan alınan rapor ile %26 oranında işgöremezliği tespit edilen davacının işgöremezlik zararının 417.805,80 TL, bakıcı giderinin ise 3.348,00 TL olarak belirlendiği, davacının garame sonucu alacağı miktarın 404.993,46-TL olacağı, kişi başı teminat limitinin 200.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne, sürekli işgöremezlik ve bakıcı giderlerinden oluşan 203.348,00 TL'nin sigorta limiti ile sınırlı olmak üzere, 18.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince verilen karar esastan kaldırılarak yeniden verilen kararda, yeniden verilen karar tarihindeki AAÜT tarifesi uyarınca davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hatalı şekilde İlk Derece Mahkemesinin karar tarihindeki AAÜT tarifesi uyarınca davacı yararına nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekir ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.