Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6135 K.2021/4051

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.09.2018 tarih ve 2017/151 E. - 2018/330 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.06.2020 tarih ve 2019/124 E. - 2020/410 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Fit “ esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2015/97076 sayılı "Fitolata" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkin edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı şirketin "fit" ibareli markasının ayırt edici gücünün zayıf bulunduğunu, davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "Fitolata" ibareli başvurusu ile davacının "FİT" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemece, başvuru markası kapsamında yer 33. sınıf mallar yönünden taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı ancak davacının itiraza dayanak markalarının "fit" asıl unsurlu olduğu, davalının marka tescil başvurusunun ise düz yazı ile "fitolata" ibaresinden oluştuğu, dava konusu başvurunun asıl unsurunun da "fit" ibaresi tarafından temsil olunduğu,

zira başvuruda yer alan "olata" ibaresinin 29, 30 ve 32. sınıf mallar arasında yer alan veya bu malların yapımında sıkça kullanılan "çikolata" ibaresini çağrıştırdığı, bu nedenle tüketicinin dikkatini çekmeyeceği ve yine bu sebeple tüketicinin dikkatinin bu ibarenin önünde yer alan "fit" ibaresinde yoğunlaşacağı, tarafların markalarının 29, 30 ve 32. sınıflarda aynı malları kapsadığı, belirtilen sebeplerle 29,30 ve 32. sınıfta yer alan mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu YİDK kararının 29, 30 ve 32. sınıfta yer alan mallar bakımından iptaline ve başvuru markasının belirtilen mallar bakımından hükümsüz kılınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum ve davalı şirket vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.