Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6163 K.2022/3133

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.10.2018 tarih ve 2018/350 E- 2018/792 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.06.2020 tarih ve 2019/191 E- 2020/484 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ise de duruşma için belirlenen 19.04.2022 günü hazır bulunan davacı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, davacı vekili Dairemizde 19.04.2022 tarihli duruşmada temyiz isteminden feragat etmiştir. Temyiz eden davacı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.