Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6181 K.2021/4550

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.12.2018 tarih ve 2016/630 E- 2018/784 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.06.2020 tarih ve 2019/343 E- 2020/501 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özelleştirme kapsamında TEDAŞ mülkiyetinde bulunan dağıtım şirketlerinin işletme hakkının davacı şirkete 24.07.2006 tarihinde İHDS ile devredildiğini, 28.06.2013 tarihinde hisse satış sözleşmesi ile Dicle Enerji Yatırım Satış A.Ş.'ye satıldığını, bu tarihe kadar olan bölgedeki dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğünü,

dağıtım faaliyetlerinin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü 2003 yılında meydana gelen iş kazası neticesinde müvekkili şirkete karşı Diyarbakır İş Mahkemesi'nin 2003/579 esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasında verilen kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nce düzeltilerek onandığını ve alacaklı tarafından Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2007/4705 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde toplam 245.179,05 TL'nin 08.05.2008 tarihinde davacının avukatının hesabına ödendiğini, meydana gelen iş kazasının 24.07.2006 tarihli İHDS sözleşmesinden önce meydana geldiğini,

İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince sorumluluğun ve kazanın bu devir tarihinden önce olduğu için davalı TEDAŞ'a ait olduğunu ileri sürerek ödenilen bedellerin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında yapılan hisse devir sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin "Üçüncü Kişilerin Hak İddialarını Düzenleyen" 7. maddesi gereğince yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaya dayandığı,

dava dışı müteveffa ... bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda bulunduğu ve davacı şirketin açılan davaya ve yapılan icra takibini davalı şirkete ihbar yükümlülüğü bulunmadığı aynı sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince de ödemiş olduğu tüm bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 245.179,05 TL’nin ödeme tarihi olan 08.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.