Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6430 K.2021/6724

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.09.2015 gün ve 2014/365 - 2015/697 sayılı kararı onayan Daire'nin 25.06.2020 gün ve 2019/2876 - 2020/1288 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, ...’nin yetkilisi olduğu müvekkili şirket ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, davacı şirket kayıtlarına göre davacının davalı şirkete 21.04.2009 tarihi itibari ile 880,18 TL borcu bulunmaktayken davalı şirket tarafından davacılar aleyhine 30.11.2008 keşide tarihli ve 14.000,00 TL bedelli çeke dayalı icra takibine geçildiğini, davacı ... tarafından 05.05.2011 tarihinde icra dosyasına 30.556,14 TL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, icra baskısı altında fazladan ödeme yapmak zorunda kaldığı 25.056,14 TL’nin ticari faizi ile davalıdan tahsiline ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/662 esas sayılı davada davacılar vekili, davalı şirket tarafından müvekkilleri aleyhine 31.10.2008 keşide tarihli ve 14.000,00 TL bedelli, 31.12.2008 keşide tarihli ve 14.500,00 TL bedelli çeklere dayalı olarak icra takiplerine geçildiğini ileri sürerek davacıların davalıya çekler nedeniyle borcu bulunmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/664 esas sayılı davada ise, davalı tarafından müvekkilleri aleyhine 30.11.2008 keşide tarihli ve 5.000,00 TL bedelli,

31.03.2009 keşide tarihli ve 4.300,00 TL bedelli, 30.04.2009 keşide tarihli ve 4.300,00 TL bedelli çeklere dayalı olarak icra takiplerine geçtiğini ileri sürerek davacının davalıya çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, çeklerin davacı şirketin aldığı malların bedeline karşılık verildiğini, çek bedellerinin ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; ispat yükü kendisinde olan davacının gerek asıl davada, gerekse birleşen davalarda davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzeirne Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.