Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6453 K.2022/382

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/640 E- 2019/121 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.06.2020 tarih ve 2019/1736 E- 2020/544 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dışı Petrol Hizmetleri Anonim Şirketi'nde müvekkilleri ile davalının hissedar olduklarını, şirketin diğer hissedarları olan ... ve ...'nun farklı tarihlerde vefat etmesi nedeniyle şirket hisseleri üzerinde elbirliği mülkiyetinin söz konusu olduğunu, taraflar arasında mutabakat sağlanamadığını, şirket genel kurulunun karar alamadığını ve şirketin ticari ilişkilerinin sağlıklı şekilde yürümediğini, şirketin organsız kalma tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını, şirketin arsa payı devri borcu bulunduğunu, temerrüde düştüğünü ileri sürerek Petrol Hizmetleri Anonim Şirketi'nin hisseleri üzerindeki elbirliği mülkiyetin 4721 sayılı TMK 644.maddesi uyarınca paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, Petrol Hizmetleri Anonim Şirketi'nde her iki murisin hisseleri bakımından davacılar ve davalının iştirak halinde malik olduklarını, murislerin terekelerine dahil olan şirket hisselerinin halen paylaşılamadığını, terekeye temsilci atanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, tereke temsilcisi atanmaksızın bu dava ile şirket hisselerinin paylaşılmasının istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu şirketin mevcut durumu karşısında, TTK'nın 347.maddesi gereğince itibari değerden aşağı pay çıkarılamayacağı gibi yüksek payın da çıkarılabilmesi için esas sözleşmede hüküm veya genel kurul kararı bulunması gerektiği, TTK'nın 490 vd. maddeleri gereğince, Petrol Hizmetleri Anonim Şirketi'nin paylarına ilişkin el birliği mülkiyeti halindeki şirket hisselerinin müşterek mülkiyete çevrilmesinin esas sözleşme değişikliği veya genel kurul kararı ile mümkün olduğu,

esas sözleşme değişikliğinin ise şirket ortakları veya ilgili organları tarafından yapılması veya payların dönüşümü için genel kurulca karar alınması gereği karşısında davada davacının korunması gereken hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine ve dava konusu el birliği mülkiyet halindeki şirket hisselerinin müşterek mülkiyete çevrilmesinin şirket ortakları veya organları tarafından yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, tarafların paylı mülkiyete dönüşüm hususunda kendi aralarında anlaşamadığı, paylaşıma ilişkin herhangi bir dava da açılmadığı, ilk derece mahkemesinin 6102 sayılı TTK'nda herhangi bir özel düzenleme bulunmamasına rağmen anonim şirket hisseleri üzerindeki el birliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesinin ancak esas sözleşmeyle veya şirket genel kurulunda alınacak bir kararla yapılabileceği yönündeki gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

ancak istinafa gelen tarafın sıfatı da gözetildiğinde dosya kapsamına göre açılan davanın reddi gerektiği, davalı tarafın kendisini vekil ile temsil ettirmiş olmasına rağmen davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi uyarınca kabulüne, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 27/02/2019 tarih ve 2018/640 Esas 2019/121 Karar sayılı kararının gerekçe ve vekalet ücreti yönünden kaldırılmasına, davanın istinafa başvuran tarafın sıfatı da dikkate alınarak reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.