Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6537 K.2021/4155

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26.02.2020 tarih ve 2018/588-2020/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket tarafından Fethiye’den Romanya’ya gönderilen 22.000 kg domates emtiasının davalı tarafından taşındığını, davalının domates emtiasını taşıma sözleşmesinde belirtilen sıcaklıkta taşımadığı için emtianın %75’inin zayi olduğunu, bu nedenle fatura bedeli olan 29.725,00 USD’nin Romanya’daki alıcı şirketten tahsil edilemediğini ileri sürerek zarar tutarı olan 28.898,30 USD bedelin 06.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %8 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; oluşan zarardan davalının kusurunun bulunmadığını, domateslerin usulüne uygun şekilde hasat edilmemesi nedeniyle zararın oluştuğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dosya içerisinde bulunan rapor ve fotoğraflardan anlaşıldığı üzere, domates ürününün hasat edilirken saplarının uzun bırakıldığı, bu uzun sapların nakliye esnasında ürüne zarar vererek zedelenmesine neden olduğu, bu durumunda küf mantarını faaliyete geçirdiği,

yine CMR kayıtlarına göre taşımanın +7 °C de yapılacağının kararlaştırıldığı ancak taşıma araçlarında bulunan ortam ısısını kaydeden cihaz ölçümlerine göre taşıma sırasında ortam sıcaklığının belirtilen değerlerin üzerine çıkarak 14-15 derecelere ulaştığı, yine taşıma işi 8 gün gibi uzun bir sürede gerçekleşmiş olması dikkate alınarak her iki tarafında eşit kusurlu olduğu anlaşıldığı, yine dosya içerisinde bulunan ekspertiz raporlarına göre taşınan ürün varma yerinde yapılan kontrolde hasarlandığı, davacı tarafın da kabulünde olduğu üzere taşınan ürünün ¼ oranında ekonomik değerini koruduğunun sabit olduğu,

zararın meydana gelmesinde her iki tarafında eşit kusurlu olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.762,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek %5 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınan emtiadaki hasarın taraflara izafe edilen kusur nispetinde ve inzimam eden nedenlere bağlı olarak meydana geldiğinin anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.