Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6549 K.2022/119

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.03.2020 tarih ve 2009/664 E. - 2020/246 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın eski yönetim kurulu ve çalışanları olan davalıların, dava dışı şirketlere usulsüz ve yeterli teminat alınmaksızın kredi kullandırmak suretiyle, müvekkili bankanın zarara uğramasına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek, şimdilik toplam 14.887.057.194.361-TL.nin temerrüt faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ve bir kısım davalılar, ayrı ayrı davanın zamanaşımı, husumet ve esas yönünden reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; Ağır Ceza Mahkemesi'nin ilamı ile davalılar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi, ilamın Yargıtay ilamı ile onandığı da gözetildiğinde davalıların davaya konu kullandırılan krediler nedeniyle banka kaynaklarının donuklaşmasına sebebiyet verdikleri sabit ise de, işlem ve eylemlerinde kast ve/veya kusurlarının bulunmadığı, kredi tahsis işleminde tahsis tarihi itibariyle Bankacılık Mevzuatı ile davacı banka yönetmeliklerine, iç mevzuatına aykırı, özensiz davranışlarının olmadığı, bu suretle zarar ile fiil arasında uygun nedensellik bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.