Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6699 K.2021/7219

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.06.2019 gün ve 2019/126 - 2019/438 sayılı kararı onayan Daire'nin 08.06.2020 gün ve 2019/4394 - 2020/2652 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait 3 adet toplam bedeli 63.950,00 TL olan kol saatinin tamir edilmek üzere davalı ...'e gönderildiğini, saatlerin tamir için iade süresinin geçmesinin ardından yapılan görüşmede saatlerin davacı şirkete gönderilmek üzere davalı ... tarafından diğer davalı kargo şirketine verildiğinin ve bu şirket tarafından kayıp statüsüne alındıklarının bildirildiğini, davalılara ihtarname keşide edilmesine rağmen saatlerin bedelinin ödenmediğini, TTK'nın 781. maddesi uyarınca taşıyıcı olan davalı şirketin de müvekkilin zararından diğer davalıyla birlikte sorumlu olduğunu,

saatlerin zayi olması nedeniyle davacının müşteri kaybından dolayı da zararının bulunduğunu ileri sürerek; saatlerin toplam bedeli olan 63.950,00 TL'nin zararın gerçekleştiği 15/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte, davacı şirketin müşteri kaybı nedeniyle uğramış olduğu kâr kaybı zararından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin 15/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre; davalıların saatlerin toplam bedeli olan 63.950,00 TL'yi davacı tarafa tazmin etmekle yükümlü oldukları, davacının müşteri kaybına ilişkin iddiasını kanıtlayamadığından kâr kaybı zararı talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 63.950,00 TL'nin 06.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili ve davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.