Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6734 K.2022/195

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.09.2019 gün ve 2018/690 - 2019/872 sayılı kararı bozan Daire'nin 01.07.2020 gün ve 2019/4996 - 2020/3395 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kendisine ait olan 81 BB 536 plakalı tır ile davalılardan Tuna Uluslararası Lojistik Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. aracılığı ile uluslararası taşımacılık yaptığını, davacının 24.05.2013 tarihinde davalı Beray Yapı San ve Dış Tic. Ltd.

Şti.'ye ait malları Eskişehir Gümrük Müdürlüğünün onayı ile Kazakistan'a götürmek üzere yola çıktığını, 30.05.2013 tarihinde Rusya sınırında tır içindeki yük miktarı ile sevk belgelerinde belirtilen yük miktarının farklı olduğunun tespit edildiğini, 30.05.2013 tarihinde aracın Rusya sınırlarından geçmesine izin verilmediğini, yapılan yargılama sürecinin sona erdiği 21.10.2013 tarihine kadar aracın gümrük noktasında kaldığını, davacının tır ile kazanç sağladığını,

ayda en az iki sefere çıktığını ve sefer başına ortalama araç için 3500 dolar ve şoförlük ücreti almakta olduğunu ileri sürerek 30.05.2013-21.10.2013 tarihleri arasında tutulmasından dolayı davacının kazanç kaybının HMK 107. maddesine göre hesaplanıp davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, dava değerini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000.-TL olarak göstermiş, 08.05.2019 tarihli dilekçesiyle kazanç yoksunluğu talebini 30.783,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 30.783,23-TL tazminatın davalıdan talep edebileceğinin belirlendiği, bozma sonrası ıslah yapılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.000.-TL'nin 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.