Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6876 K.2022/1945

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06.07.2018 tarih ve 2017/429 E. - 2018/396 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.01.2020 tarih ve 2018/1903 E. - 2020/122 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünü:

Davacı vekili, asıl dosyada davalıya ait faydalı model tescilinin yenilik unsurunu barındırmadığını, davalının tescil başvurusunun 21/01/2011 yılına ait olduğunu, bu tarihten önce söz konusu faydalı model konusu ürünlerin gerek iç piyasada gerek dış piyasada kullanıldığını, davalı tarafından tescil edilen söz konusu faydalı modelin bir inceleme yapılmaksızın belgeye bağlandığını, yenilik unsurunu barındırmayan bir hakkın tescil edilmesinin piyadaki rekabeti sınırlandıracağı, tüketicilerin ürün ve hizmetlere ucuz yolla ulaşılmasına engel olacağını bu sebeple faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiğini,

yine davalıya ait tasarımın yenilik unsurunu barındırmadığını, ileri sürerek, Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 55. maddesinin ilgili hükümleri uyarınca, davalıya ait TR 2011 00605 tescil numaralı faydalı model ile 2011 00371 tescil numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dosyada, davalı ... adına kayıtlı olduğu iddia edilen TR 2011-00605 numaralı faydalı model belgesi ile 2011-00371 numaralı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğünün tesbiti ile davalı adına kayıtlı TR 2011 00605 numaralı FMB'nin hükümsüzlüğünün tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen dosyada, müvekkilinin buluş tescili yaptırmış olduğu TPMK'nın TR 2011 00605 Y numaralı faydalı model belgesinin 21/01/2011 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile geçerli bulunduğunu, müvekkilinin yapıların dış cephe duvarlarının köşe kısımlarına dekorasyon amaçlı uygulanan, yapının dış cephesine estetik görünüm kazandıran, çoklu kenar plakaları ihtiva eden, L tipi formda, birleşme noktalarında işçilik gerektirmeden direkt olarak yapının dış cephe duvar köşesine irtibatlandırılan yekpare yapıda EPS, XPS, Poliüretan, Fiber türünden malzemelerden mamul yeni bir köşe elemanı oluşturduğunu savunarak asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı adına tescil edilen faydalı modelin 1 numaralı bağımsız isteminin ve 2 numaralı bağımsız isteminin örnek köşe elemanları karşılaştırıldığında yeni olmadığının tespit edildiği, yine davalı adına tescil edilen endüstriyel tasarımın 1 numaralı ve 2 numaralı istemlerinin yenilik kriterini sağlamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne davalıya ait faydalı model belgelerinin 1 ve 2 numaralı istemleri ile davalıya ait endüstriyel tasarımın 1 ve 2 numaralı istemlerinin hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı adına tescil edilen faydalı model ile endüstriyel tasarımın her ikisinin bir ve iki numaralı istemlerinin yenilik kriterini sağlamadığı, ayırt edicilik vasfını haiz olmadıkları hususunun tespit edildiği, faydalı model ile ilgili talep konusunda 6769 sayılı Kanun'un Geçici 1/2. maddesi uyarınca 551 sayılı KHK'nın uygulanmasının doğru olduğu,

tasarım ile ilgili davada, uyuşmazlığa dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6769 sayılı SMK hükümlerinin uygulanmasnın gerekirken 554 sayılı KHK hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılması doğru değil ise de sonuç itibariyle söz konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğini taşımadığının uzman bilirkişi raporu ile belirlenmesi karşısında, bu yanlışlığın sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.