Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/702 K.2021/94

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.04.2017 tarih ve 2015/242 E. - 2017/332 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.11.2019 tarih ve 2018/989 E. - 2019/1508 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin müşavirlik hizmeti verdiği şirketlere Gümrük Müdürlüğünce kesilen idari para cezaları toplamı 95.824,00 TL’nin müvekkilince hizmet verdiği şirketler adına ödendiğini, anılan miktarın müvekkiline rücu edildiğini, Gümrük Müşavirleri Mesleki Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi kapsamında ödenen tutardan davalı ... şirketinin sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 24.293,13-TL olarak ödenen para cezası için şimdilik 500,00 TL, 7.685,12-TL olarak ödenen para cezası için şimdilik 500,00 TL ve 63.846,61-TL olarak ödenen para cezası için şimdilik 500,00 TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigorta sözleşmesinin 02.06.2014-2015 tarihleri arasında geçerli olduğunu, dava konusu idari para cezalarının poliçe tanzim tarihinden önce meydana geldiğini, sigorta özel ve genel klozları gereğince teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; poliçenin notlar açıklamalar bölümünün 24. maddesinde, müteselsil sorumluluk gereği ödenecek vergi, vergi cezası, gecikme zammı ve gecikme faizi klozunda öngörülen hal hariç, adli ve para cezalarının teminat harici olduğuna dair hükmün bulunduğu, buna göre davacı tarafından, kendisinden hizmet alanlar nam ve hesabına ödendiği söylenen idari para cezalarının poliçe teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun; sigorta ettiren davalı ve sigortalı davacı arasında 02.06.2014-02.06.2015 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ve davalı ... tarafından 28.08.2014 tarihinde iptal edilen Gümrük Müşavirleri Mesleki Mali Mesuliyet Sigorta poliçesinin düzenlendiği, sigorta poliçesinde sigorta korumasının sözleşmenin yapılmasından önceki tarihten itibaren sağlanacağı ve müteselsil sorumluluk gereği ödenecek vergi, vergi cezası, gecikme zammı ve gecikme faizinin teminat kapsamında olduğuna dair özel bir şartın bulunmadığı,

davaya konu ....karar numaralı ve 63.846,61-TL olarak ödenen para cezası ile ilgili olarak davacı şirketin 13.05.2014 tarihli dilekçesi ile Gümrük Kanunu'nun 244. maddesi uyarınca uzlaşma talebinde bulunduğu, buna göre davaya konu para cezasının sigorta sözleşmesi düzenlenmeden önce gerçekleşmiş olup bu hususun sigorta şirketinden gizlendiği için taraflar arasında imzalanan sigorta poliçesinin 6102 sayılı TTK’nın 1458. maddesine göre geçersiz olduğu gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.