Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7465 K.2022/238

Taraflar arasında görülen davada Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2020 tarih ve 2019/139 E. - 2020/140 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı Mapa İnşaat ve Ticaret Anonim Şirketi'ne ait emtiaların Türkiye-Azerbaycan nakliyesi için davalı ... Şirketi ile sözleşme imzalandığını, emtiaların 30/07/2013 tarihinde davalı alt taşıyıcı Baboğlu Limited Şirketi'ne ait ...plakalı çekici ve bu çekiciye bağlı... plakalı dorseye yüklendiğini, taşıma esnasında araç sürücüsünün tam kusurlu tek taraflı trafik kazası yapması sonucunda davaya konu emtiaların 12 adedinin zayi olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından sigortalısına ödenen 480.370,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Babaoğlu Ltd. Şti. vekili, uluslararası nakliye için mukavele sözleşmesi gereğince kıymetli, tehlikeli, kırılabilir ve dökülebilir nitelikte olan eşyaların naklinde satıcı veya alıcı tarafından nakliyeci firmanın ve nakliyeyi sağlayan araç şoförünün bilgilendirilmesi gerektiğini fakat ne şoför ne de müvekkil şirkete nakliyeye konu eşyaların niteliği ve sigorta ettirildiği konusunda herhangi bir bilginin verilmediğini, eşyalar zarar görüldükten sonra zararın miktarını öğrenmek maksadı ile üretici firma ile görüşüldüğünü fakat kendilerine zararın tespit edilemediğinin ve eşyaların kullanımdan men edildiğinin söylendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan ATS Transport Şirketi vekili, dava konusu emtiaların kara yolu ile taşınamayacak kadar hassas ve pahalı ürünler olduğunu, dava dışı sigortalının gerekli önlemleri almadan ve bu durumu müvekkili şirkete bildirmeden nakil yaptırdığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, davalı ..... Ltd. Şti.'nin alt taşıyıcısı olan davalı Babaoğlu Ltd.

Şti.'ne ait araçla taşınan, davadışı 3. kişiye ait olan ve davacı tarafından sigortalanan 25 adet emtianın, Türkiye'den Azerbaycan'a nakli sırasında, 31.07.2013 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında zayi olduğu, zayi olan 12 adet mala ilişkin hasarın, ekspertiz raporu ve bağımsız ve dava dışı Tareks Sigorta Eksperlik Hizmetleri tarafından hazırlanan hasar eksper raporuyla sabit olduğu,

tespit edilen 480.370.- TL hasara ilişkin poliçe kapsamında ödeme yapan davacıya karşı davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 480.370,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 26/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Hasara yol açan olayın taşıma sırasında vuku bulduğu sabitse de, taşıyıcı açısından ağır kusurun mevcut olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Hasara sebep olan olay, emtianın yüklü olduğu taşıtın seyir halindeyken virajı alamaması sonucu gerçekleşmiş olup, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre münhasıran bu durum, taşıyıcı açısından sınırlı sorumluluğun aşılması suretiyle tazminat verilmesini gerektiren hal olarak kabul edilemez.

Bu durumda, taşıyıcının oluşan hasardan kaynaklanan sorumluluğunun, hasarlanan emtianın tonajına bağlı olarak CMR 23/3 hükmü çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ve gerekçeyle taşıyıcının ağır kusurlu olduğu kabul edilip, taşıyıcı aleyhine tam tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.