Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7509 K.2022/4395

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.02.2020 tarih ve 2019/95 E. - 2020/102 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının izin almaksızın ve telif bedeli ödemeksizin MSG meslek birliği üyelerine ait eserlerin kablolu yayın vasıtasıyla yeniden iletimini gerçekleştirdiğini, yerli ve yabancı toplam 49 TV kanalının yeniden iletimini gerçekleştirdiğini, toplam 1.187,960 adet abonesi bulunduğunu, her bir abonenin 7 TL ücret ödediğini, tarifeye göre davalının ödemesi gereken aylık tarife bedelinin 249,000 TL olduğunu, FSEK 68. madde gereği 3 kat talep edilebileceğini iddia ederek davalının müvekkilinin koruması altındaki eserlere yönelik tecavüzünün tespitine, şimdilik 50.000,00 TL tazminatın ihtarname tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilk kablolu yayının başlamasından itibaren 17 yıl geçtiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, yeniden iletimin söz konusu olmadığını, müvekkilinin sadece kablo TV ortamından yayınları iletmesi için alt yapı imkanı sunduğunu, yayıncı kuruluşlar tarafından yapılan yayın kablo ile transferini sağladığını, tek bir yeniden iletim için bir kez izin alınmasının ve bir kez telif bedeli ödenmesinin gerektiğini, aksi halde 2. kez ödeme alınmış olacağını, bunun da sebepsiz zenginleşme olduğunu, yeniden iletim için telif bedelinin yayıncı kuruluşlar tarafından ödenmesi gerektiğini, zira bu fiilin failinin yayıncı kuruluşlar oluğunu, dolayısıyla davalı Türksat şirketinin tazminatı doğurucu bir yükümlülüğü bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, Dairemizin 2015/13959 esas, 2016/8898 karar ve 17.11.2016 tarihli bozma kararı ile davalının Eser, İcra Yayınları ve Yayınların Kullanılması ve/veya İletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin EK-C bölümünde belirtilen ve “bizatihi yayın kuruluşu olmayan iletimci kuruluşlardan” olduğu belirlendiğine göre tazminatın da EK-C bölümü için belirlenen tarife varsa o tarife hükümlerine göre yoksa da hakkaniyete göre hesaplanması gerektiğinin belirtildiği, EK-C bölümü için bir tarife belirlenmediğinin görüldüğü,

böyle bir tarife olmadığına göre hakkaniyete göre bir rakam belirlenmesi gerektiği, davalının yaptığı iletim eylemi, kıyasen yayıncı kuruluşların ödediği bedel, tarafların talepleri, menfaatler dengesi gözetildiğinde takdiren 20.000,00 TL tazminatın yeterli olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının Kablo ile yeniden iletimi faaliyeti nedeniyle 5846 sayılı Yasa'nın 76/2 maddesi gereğince davacının hak takibine yetkili olduğu eserler yönünden mali haklara tecavüz oluşturduğunun tespitine,

takdiren 20.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.