Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7553 K.2022/401

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2020 tarih ve 2020/223 E. - 2020/269 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2011/72272, 2012/06289, 2012/06288, 2011/27749, 2011/27750, 2011/27747, 2011/27748, 2010/38444 sayılı “MİNİKA” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, “minika” markasının televizyon kanalı olarak faaliyette bulunduğunu ve yurdun her kesimi tarafından çeşitli yollarla izlenebildiğini, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “MİNİGO” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, 2013/06762 kod numarasını alan başvurunun, ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu,

ancak itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, davalıya ait marka ile müvekkili adına tescilli markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibas tehlikesi oluştuğunu, dava konusu “minigo” ibaresinin tescilli “minika” ve “minika go” markalarına benzediğini, söz konusu markanın müvekkiline ait markalar ile tüketici nezdinde seri marka izlenimi yaratacağını, tescili istenen 25. sınıfın kendi markaları kapsamında olduğunu, kötüniyetli olduğunu ileri sürerek,

TPMK YİDK'nin 27.08.2014 tarihli ve 2014/M-12293 sayılı kararının iptaline, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkilinin markasının küçük harflerle yazılan “minigo” kelimesinden oluşmasına karşın davacı markasının büyük harflerle “MİNİKA” kelimesinden oluştuğunu ve görsel anlamda birbirinden ayrıştığını, tarafların hitap ettikleri sektörlerin birbiri ile bağlantısız olduğunu ve markalar arasında tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığını, “minigo” markası ile çocuk ve bebek ürünleri imalatı yaptığından iltibas ihtimalinin doğmayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; dava konusu başvurunun "MİNİGO" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 25. sınıftaki "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Baş giysileri.

Ayak giysileri" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "minika go", "minika çocuk", "minikajr", "minikajrtv", "minikajunior", "minikajuniortv", "minik a şekil", "minika" meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 30, 32, 35, 38, 41.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, başvuru kapsamındaki 25.sınıftaki "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Baş giysileri.

Ayak giysileri" malları ile davacının itiraza mesnet markalarından 2010/38444 tescil numaralı ve "MİNİKA" ibareli markasının kapsamında bulunan mallar/hizmetler arasında aynılık/benzerlik olduğu, ayrıca taraf markalarında MİNİ ibaresi ortak olmakla birlikte, ortalama tüketici kitlesinin genel ve bütüncül bakış açısı itibariyle markalar arasında karıştırılma ihtimali ile birlikte iltibasa neden olacak şekilde benzerliğin bulunduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile TPMK YİDK'nin 27.08.2014 tarihli ve 2014/M-12293 sayılı kararının iptaline, 2013/06762 sayılı markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekilleri tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.