Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7570 K.2022/1854

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.04.2019 tarih ve 2014/656 E- 2019/176 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.07.2020 tarih ve 2019/1557 E- 2020/792 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacılar vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların davalı bankada bulunan müşterek hesaplarından bilgi ve talimatları dışında sahte e-mail hesabından gönderilen talimat formu ile dava dışı bir şahsa 35.590,00 USD para transferi yapılıp 190,00 USD komisyon kesintisi yapıldığını, müvekkilinin bankada bulunan mail adresinin [EPOSTA] olduğunu, transfer işleminden bir gün önce davacıların kayıtlı e-mail adresinden banka ile irtibata geçildiğini, ancak bir gün sonra yazışmaların davacıların e-mail adresi yerine [EPOSTA] adresi üzerinden sürdürüldüğünü, bu yazışmaların hiçbirini kendilerinin yapmadıklarını,

banka yetkililerinin davacıların Alanya'da olduğunu bildikleri halde maillerde davacıların Pakistan'da olduklarını ve ABD'ye acil para transferi yapmaları gerektiğini belirten beyanların çelişkisini görmezden geldiğini, Alanya'da kullandıkları telefon numaraları olduğu halde telefonla teyidin yapılmadığını, müvekkilinin mail adresinin başkaları tarafından kullanılıyor olabileceği yönünde gelen uyarı üzerine mail adresini değiştirerek bankaya bilgi verdiğini, bankaya gittiklerinde bilgi ve talimatları dışında hesaplarından para çıktığını öğrendiklerini,

mail adresinin şifresinin ve müvekkillerinin hesap açarken bankaya bildirdikleri tüm kişisel bilgilerin bankanın güvenlik zaafiyeti nedeniyle başkalarının eline geçtiğini ileri sürerek, 35.780,00 USD'nin aynen veya fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının havale/eft tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, bankanın işlemlerini usule uygun olarak gerçekleştirdiğini, çalışanlarının kusurunun bulunmadığını, davacının gerçek mail adresinden gelen talep üzerine havale için formların iletildiğini, davacının mail adresinin hacklenmesinin bankanın kusuru olmadığını, formların eksiksiz ve doğru bilgi ile doldurulup imzalanarak bankaya gönderildiğini, transfer işleminden önce imza karşılaştırılmasının yapıldığını, davacıların şubeye gelerek formları imzaladıklarını ve bu suretle işleme onay verdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; havalenin yetkisiz kişiler tarafından yapıldığı ve havale talimatının geçerli olmadığı, basiretli tacir olan bankanın kendisinden beklenen özeni göstermediği, bankanın söz konusu zararı müşterilere yansıtabilmesi için müşterinin yükümlülüklerini ihlal ettiğinin davalı banka tarafından ispat edilemediği, davalı bankanın davacıların hesabından havale yapılan toplam 35.780,00 USD'nin davacılara ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davacıların transfer işleminin gerçekleştiği 17.04.2014 tarihinden bir ay kadar sonra banka şubesine başka işlem için geldiklerinde daha önce mail yolu ile alınan talimat yazısının banka çalışanları tarafından ıslak imza ile imzalatıldığını, İngilizce olarak kendilerine durumun anlatıldığı, bu sırada davacının böyle bir işlem yapmadığını ileri sürdüğü,

ancak talimat formlarını imzalamış olması nedeniyle işleme icazet verdiği ileri sürülmüş ise de, davacıların başka bir işlem için bankaya geldikleri sırada transfer işleminin kendilerine anlatılması ile usulsüz transferi öğrendikleri, bu sırada e-mail yolu ile gelen belgelerin imzalatılmış olması karşısında işlemlerine icazet vermiş sayılacaklarının kabul edilemeyeceğinden bu konudaki istinaf başvuru sebebinin reddine, ancak davacıların bankada kayıtlı e-posta adresinden davalıya hesap numaraları bildirilmek suretiyle para transferi yapılması için talimat vermek üzere yapılması gerekenlerin bildirilmesi için e-mail gönderildiği,

davalı banka çalışanı tarafından davacının kayıtlı [EPOSTA] e-posta adresinden yazışmalar başladığı halde devamında bankada davacılar adına kayıtlı olmayan [EPOSTA] e-posta adresinden yazışmaların devam ettiği, davacıların banka kayıtlarında yer alan telefon numaralarından transfer işlemlerinin teyidi için aranarak işlemlerin sürdürülmesi gerekirken tanık olarak dinlenilen banka çalışanının kabulünde olduğu üzere talebin doğruluğunu teyit için e-mail yazışmaları dışında herhangi bir yönteme başvurulmadığı, bu nedenle bankanın usulsüz transfer işleminin gerçekleşmesinde kusurlu olduğu,

17.05.2016 tarihli bilirkişi kurul raporunda müterafik kusura ilişkin yapılan değerlendirme gibi davacıların kendilerine ait e-mail hesabı güvenliklerini sağlayamayarak zararın oluşmasında ve artmasında kusurlu olduğu anlaşılmakla, 6098 sayılı TBK’nın 52. maddesine göre yapılan değerlendirmede davacıların % 25 oranındaki müterafik kusurunun bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin bu yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasıma, davanın kısmen kabulüne,

transfer edilen para ile transfer masrafı toplamı 35.780,00 USD'nin davalının % 75 kusuruna karşılık gelen 26.835,00 USD'lik kısmının 17.06.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4-a. maddesi uyarınca değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.