Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7765 K.2022/2583

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13.07.2017 tarih ve 2016/164 E. - 2017/162 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 02.10.2020 tarih ve 2017/5058 E. - 2020/1587 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılından bu yana mobilya tasarım ve imalatıyla ticari hayatta faaliyetlerine devam ettiğini, “İMAJ MOBİLYA” adıyla piyasada tanınmış ve yüksek itibara sahip bir firma olduğunu, http://www.artimaj.com internet adresinde müvekkilerinin kendi tasarımı olan ürünlerin bulunduğunu, marka hakkı müvekkillerine ait olan 2013/55773 “İMAJ LİFE”. 2012/54796 “İMAJ”.

2008/09639 “İMAJ+ŞEKİL” ve 2003/23661 “AİJ ARTİMAJ” markalarının davalı yanca aynıları ve/veya ayırt edilmeyecek derecede benzerinin işyerinde, basılı evraklarında, tabelasında vb. tüm ticaretinde ve http://www.imajevim.com.tr/ internet sitesinde kullanımının marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, marka tecavüzü ve haksız rekabet olduğunun tespiti, durdurulması, sonuçlarının giderilmesi, gelecekteki tecavüzlerin önlenmesi ve tüm bu hususların ulusal bir gazete yoluyla ilanına ve ihtiyati tedbire karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait mobilyacı dükkanının, mobilya sektöründe 1995 yılından beri faaliyette bulunduğunu, “İMAJEVİM” markasını tescil ettirmek için başvurmuş olsa da söz konusu başvurusunun reddedildiğini, müvekkili şirketin kendi fikri, emeği ve ekonomik yatırımları sonucu piyasada kalite ve itibar kazandığını, davacı tarafın tecavüzüne uğradığını iddia ettiği markanın “İMAJ MOBİLYA” markası olduğunu, ancak müvekkilinin kullanmış olduğu markanın “İMAJEVİM”’ olduğunu, kullanılan iki logonun da tamamen birbirinden farklı olup, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını,

İki logoda da her ne kadar kırmız beyaz renkleri kullanılmış olsa da, söz konusu renklerin Türk bayrağını temsil eden renkler olmasının yanında, 6 ana renklerden ikisi olduğunu, mobilya sektöründe satılan ürünler daha çok görünüşe, göz zevkine dayalı ürünler olduğundan dolayı, imaj kelimesinin sıklıkla kullanılan bir terim olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalının kullandığı “İMAJEVİM” markasının esas unsurunun “İMAJ” olduğu, "EVİM" ibaresinin markada yardımcı unsuru ancak işlevsiz bir tamamlayıcı olarak kullanıldığı, davalının yaptığı marka başvurusunun da davacı itirazı üzerine reddedildiği, davalının davacıdan önce anılan ibarede hak sahibi olduğunu gösterir delil sunmadığı,

faaliyet gösterdikleri ticari alanın mobilya sektörü olması hususları da değerlendirildiğinde davalının adına kayıtlı www.imajevim.com.tr uzantılı web sitesindeki kullanımının davacının tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının adına kayıtlı www.imajevim.com.tr uzantılı web sitesi aracılığıyla davacının tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin masrafı davalıdan alınarak ulusal bir gazetede bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir. Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.