Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/8247 K.2022/1130

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.07.2020 tarih ve 2017/69 E. - 2020/493 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. kayyımı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı ... ile birlikte davalı şirketlerin %50 hisseli ortağı bulunduğunu, 2009 yılının 6. ayından itibaren diğer ortak ...'in davalı şirketler ile ilgilenmeyi tamamen terk ettiğini, davalı limited şirketlerdeki idari yetkilerini oğlu ...'e bıraktığını, ...'in 1 numaralı davalı şirket adına habersiz ve izinsiz bir şekilde 80.000,00 USD kredi kullandığını, şirkete ait taşınmazı sattığını ancak bedelini şirket kasasına koymadığını, şirketlerin zarar etmeye başladığını, aynı alanda faaliyet gösteren başka şirketlerle ... ve oğlu ...'in ilginç ve gizli ilişkilerinin müvekkilinin güvenin daha da sarstığını,

karşılıklı olarak açtıkları davalar ve devam eden soruşturmalar bulunduğunu, bu haliyle şirketlerin devamının katlanılmaz olduğunu ileri sürerek davalılar ... .... Ltd. Şti. ve Alpine Çelik.... Ltd. Şti.'nin feshine ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının sermaye payının karşılığını alarak şirketten ayrılması mümkünken şirketin feshini isteyemeyeceğini, davacının aynı iştigal konusunda faaliyet gösteren başka bir şirketi olduğunu ve davalı şirketleri feshettirerek pazardaki tüm müşterileri kendi şirketine çekmeyi amaçladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... Çelik ... Ltd.

Şti.’nin feshine ilişkin kararın kesinleştiği, davalı şirket ortaklarından ...’in yargılama esnasında vefat ettiği, mirasçılarının, şirkete hisselerini tescil ettirmedikleri, ...’in müdür olması sebebiyle ölümüyle şirketin organsız kaldığı, faaliyetinin olmadığı, hatta mirasçılarından ...’in bu sebeple yönetim kayyımı atanması talebinde bulunduğu, şirketin sicil kayıtlarına bakıldığında son tescilin 2010 yılında yapıldığı, son on yıldır şirkette hiç bir karar alınmadığı, tescil yapılmadığı, şirketin gayri faal olduğu, şirketin amacını gerçekleştirme imkanı kalmadığı, ortakların bir araya gelme imkan ve ihtimallerinin kalmadığı,

... mirasçılarının şirket hissedarı olarak şirketi ayağa kaldırma, ticari faaliyete devam etme gibi bir niyet ve girişimlerinin olmadığı, bu durumda fesih kararından başka bir çözüm olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, İstanbul Ticaret sicili Müdürülüğü'nde 141493 no ile sicile kayıtlı ... San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nin TTK'nın 636/3 md. uyarınca fesih ve tasfiyesine, temsil kayyımı olarak atanan mali müşavir ...’nin kararın kesinleşmesi ile tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. kayyımı temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 636/2. maddesine göre açılmış Limited Şirketin haklı nedenlerle feshi istemine ilişkindir. Mahkemece şirketin feshine dair verilen ilk karar Dairemizin 2015/14106 Esas 2016/4145 Karar sayılı bozma ilamında da gösterildiği üzere 6103 sayılı Kanun'un 3. maddesi gereği 6102 sayılı TTK'nın 636/3. maddesinin somut olayda uygulanma kabiliyeti bulunduğu feshin son çare olduğu, davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya uygun düşebilecek diğer bir çözüme hükmedilebileceği belirtilerek bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Mahkemece buna rağmen, davacı tarafın fesih talebinin uygun görülmemesi halinde kendisinin çıkarılmasına karar verilmesine ilişkin beyanları bulunmasına, ihbar olunan müteveffa ortak mirasçısı ...’in de şirketin feshi yerine davacı ortağın ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin talebi olmasına rağmen, hiçbir delil de gösterilmeden yeni ortaklık yapısına göre ortakların bir araya gelemeyeceğinden bahisle yeniden şirketin feshine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.