Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/8369 K.2022/3496

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.03.2017 tarih ve 2016/36 E. - 2017/124 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2017/5493 E. - 2020/1785 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı asil tarafından İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/13538 esas sayılı icra dosyası ile ilamsız olarak icraya konulan 26/06/2008 tanzim, 31/07/2008 ödeme tarihli, 50.000.-TL bedelli bononun, vadesinden sonra 01/09/2008 tarihinde davalının hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini, davalının ödemeyi kabul ettiğini, İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi 2015/332 esas sayılı dosyasında itirazın kaldırılması aşamasında söz konusu ödemenin bonoya mahsuben yapılmadığının beyan edildiğini, ödemenin başka bir borca mahsuben yapıldığının kanıtlanamadığını ileri sürerek takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitini ve davalının %20 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı yanın dava konusu bonoya ilişkin yapıldığını iddia ettiği ödemelerin bonoya ilişkin olmadığını, taraflar arasında yapılmış olan şirket devir bedellerinin bonoya ilişkin olmayan kısımına ait olduğunu, delil olarak sunulan banka dekontlarında ödemelerin dava konusu bonoya ilişkin olduğuna dair herhangi bir kayıt mevcut olmadığı halde aksinin iddia edilmesinin hayatın ve ticari ilişkilerin olağan akışına uymadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılmış olan şirket devir bedelinin 200.000.000.-TL olarak kararlaştırıldığı, tarafların bildirdikleri devir bedelinin sözleşmeye aksettirilmediği, taraflara arasında gerçekleşen hisse devir sözleşmesinde hisse devir bedelini nakden ve haricen tamamen aldığının beyan edildiği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesinin davanın kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.