Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/8505 K.2022/1691

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.07.2020 tarih ve 2018/377 E. - 2020/359 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kendine ait minibüs işletirken Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon kurulunun aldığı 26/10/2007 tarihli karar uyarınca araçların dönüştürülmesi sonucu araç aldığını, daha sonra Koordinasyon Kurulunun kararının İdare Mahkemesince iptal edildiğini, dava devam ederken oda ile ... Kooperatifi arasında protokol ve tutanaklar düzenlendiğini, protokol şartlarının gerçekleşmediğini, düzenlenen bonoya dayalı olarak alınan bedelin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilince sebepsiz yere ödenen 38.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava istemiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımı, husumet ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar UKOME kararları iptal edilse de fiili durumda kapasite artırımın uygulanmasının sürdüğü, davacının bu uygulamaya 18/09/2013 tarihine kadar uyduktan sonra bu tarihten itibaren önce 15+1 sonra da 14+1 kapasiteli araç ile yolcu taşımaya devam ettiği, UKOME kararının süreçte fiilen uygulandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.