Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/886 K.2021/5802

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.10.2017 gün ve 2009/806 E. - 2017/755 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 19.09.2019 gün ve 2018/222 E. - 2019/5584 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından dava dışı şube müdür yardımcısının usulsüz işlemler ile zimmetine para geçirdiğini ileri sürerek, şimdilik 400.000.-TL alacağın ve 20.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek banka faiz oranı üzerinden davalıdan tahsliline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulü ile 77.692,71 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi oranı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafın davalı banka aleyhine açtığı manevi tazminat talepli davada; daha önce verilen karar kesinleşmekle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.