Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1056 K.2022/5301

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.05.2018 tarih ve 2013/221 E- 2018/514 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.11.2020 tarih ve 2018/2239 E- 2020/1116 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı Natura Gıda'nın Söz İçecek firmasına sattığı 33 palet dondurma emtiasının yurt içinde taşınması sırasında her türlü nakliye rizikolarına karşı sigortalandığını, emtianın Karacabey-Bursa adresinden alıcı firmanın Konya adresine yapılacak taşıma işinin İzlog Nakliye tarafından üstlenilerek alt taşıyıcı olarak davalıya verildiğini, 16/04/2013 tarihinde 131.782,08 TL değerindeki dondurma emtiasının satıcının Bursa adresinde İzlog firmasının sorumluluğunda alt taşıyıcıya ait ... plakalı araçla 17/04/2013 tarihinde alıcı firmanın adresine vardığını,

alıcının tahliyeye başlamadan önce yaptığı kontrolde dondurmaların eridiğini tesbit ettiğini, araç sürücüsünün de imzasını taşıyan bir tutanak düzenleyerek ürünlerin teslim alınmadığını, 16/04/2013 tarihli frigofrik araç yükleme formuna "araç içinde ürün dondurma olup (-25) derecede taşıması yapılacaktır" notu düşülmesine karşın araç içindeki casus ısı kayıt dökümleri incelendiğinde (+19) derecelerin tespit edilmesi karşısında dondurmaların uygun ısıda taşınmadığını, müşterek poliçede 08/07/2013 tarihinde Aviva Sigorta A.Ş.’nin sorumluluğu olan (%70) oranında kdv dahil 98.249.-TL ödendiğini belirterek,

98.070.- TL hasar tazminatının 08/07/2013 tarihinden itibaren avans faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından sunulan “tutanak” adlı belgenin altındaki imzanın araç şoförüne ait olmadığını, araç içindeki casus cihazın ölçüm verilerinden ölçümlerin sevkiyattan önce başladığını ve casus kayıt cihazı verilerinin ürünlerin erimiş bozuk halde davalı şirketin aracına yüklendiğini, davacı tarafından sunulan ısı casus cihazının kayıtlarından önce söz konusu cihazın taşımanın yapıldığı aracın içerisine yerleştirilip yerleştirilmediğini ve taşıma sırasında araç içerisinde bulunduğunu ispatlamadığını, dosyaya iki farklı ısı kayıt cihazı verisinin delil olarak sunulduğunu, iki kaydın birbiriyle çeliştiğini,

ekspertiz raporunda ürünlerin imha edilmesi gerektiğini belirtmiş olmasına karşı belgenin temin edilemediği, imha edildiği beyan edilen ürünlerin sevkiyat konusu ürünler olup olmadığı belli olmadığından bu tutanağın delil niteliğinde değerlendirilemeyeceğini, hasar iddiası ile ilgili ekspertiz incelemesinin hasarın fark edildiği tarihten 8 gün sonra yapıldığını, davacı şirketin hasarla ilgili bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, süresi içinde ihbar yapılmadığını, müvekkilinin fiili taşıyıcı olduğunu, fiili taşıyıcıya asıl taşıyıcının ileri sürebileceği defilere dayanma hakkı tanındığını,

sigorta poliçesinde davacı şirketin ana taşıyıcı Izlog Nakliye'ye rücu edemeyeceğinin yazılı olduğunu, dolayısıyla bu hüküm gereğince alt taşıyıcı olan davalı şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 16/04/2013 tarihinde sevk edilen 33 palet dondurma ürününün 17/04/2013 tarihinde alıcısına ulaştığında “soğuk zincirin kırılması” neticesinde eriyerek hasarlandığı tespit edilmesi nedeniyle zararın davacının düzenlediği sigorta poliçesiyle teminat kapsamına alındığını, davacının teminat kapsamında tazminat ödemesinin doğru olduğu gerekçesiyle davacı ... şirketinin ödediği tazminatı halefiyet ilkesi gereği zarara neden olan davalı taşıyıcıdan isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK'nun 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.