Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/11 K.2022/1937

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.12.2019 tarih ve 2019/183 E. - 2019/605 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ERİŞ” ibaresiyle 1935 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini ve 149139 sayılı “ERİŞ UN”, 189585 sayılı “ERİŞ YAĞ+ŞEKİL”, 2001/21466 sayılı “ERİŞ FLOUR MILLS”, 2003/03515 sayılı “ERİŞ”, 2003/03516 sayılı “ERİŞLER”, 2009/26174 sayılı “ERİŞ BİS”, 2009/26172 sayılı “ERİŞ UN BİS”, 2009/26171 sayılı “ERİŞ UN GOLD”, 2010/18009 sayılı “ERİŞ CARD”, 2010/22667 sayılı “ERİŞ UN PLATİNİUM ÖZEL AMAÇLI BUĞDAY UNU+ŞEKİL”, 2010/22666 sayılı “ERİŞ ÜÇ CEYLAN ÖZEL AMAÇLI BAKLAVALIK BÖREKLİK BUĞDAY UNU” ibareli markaların maliki olduğunu,

ayırt edici unsuru ERİŞ olan ticaret unvanının da 05.03.1976 yılında tescil ettirildiğini, söz konusu uzun süreli etkin kullanım sayesinde ERİŞ ibaresinin tanınmış marka haline geldiğini, tanınmışlık hususunun Ankara 2. FSHHM 2009/52 E. 2010/92 K. ve Ankara 4. FSHHM 2009/50 E. 2010/209 K. sayılı kararlarıyla da sabit olduğunu, TPE nezdinde yapılan tanınmışlık başvurusunun da 21.11.2011 tarihli kararla kabul edildiğini,

müvekkilinin seri marka anlayışı içinde yaptığı 2010/22667 sayılı “ERİŞ UN PLATİNİUM ÖZEL AMAÇLI BUĞDAY UNU+ŞEKİL” marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığınca muhtelif “ERİŞ” markaları gerekçe gösterilerek ürünlerin çoğu yönünden reddedildiğini, YİDK tarafından yapılan incelemede ise müvekkilinin “ERİŞ” ibareli önceki markalarından doğan kazanılmış hakkının, tanınmışlık ve gerçek hak sahipliğine dayalı itirazlarının göz ardı edildiğini, marka başvurularının reddine gerekçe gösterilen markaların hükümsüzlüğü talebiyle YİDK kararı verilmeden önce dava açıldığını, bunlardan Erişler Yem Sanayi ve Tic.

A.

Ş.’ye ait tescillerin aslında kullanılmayacak sınıflar üzerinde yapılan kötü niyetli tesciller olduğunu, Eriş Kollektif Şirketi adına kayıtlı markaların müvekkilinden çok sonraki tarihlerde kullanılmaya başlanan markalar olduğunu, Kemal Eriş adına kayıtlı 2002/14605 sayılı ERİŞ markasının hükümsüzlüğü talebiyle açılan davanın İstanbul 1. FSHHM 2009/59 E. sayılı dosyasında görüldüğünü ve bir kısım ürün ve hizmetler yönünden hükümsüzlük kararı verildiğini, müvekkilinin ERİŞ ibaresi üzerinde 9, 22, 29, 30, 31 ve 36. sınıflar yönünden kazanılmış hakkı bulunduğunu,

başvuru konusu markanın esas unsuru olarak ERİŞ ibaresini işaret eden davalı TPE’nin buna rağmen ERİŞ esas unsurlu markalarından doğan kazanılmış haklarını göz ardı ettiğini, müvekkilinin bir kısım eski markaları ile başvuruyu benzer bulmayan TPE’nin dava dışı markaları redde gerekçe yapmasının kendi içinde çelişki arz ettiğini, dava konusu başvurunun müvekkiline ait markalarla aynı esas unsuru içermesi nedeniyle seri marka olarak kabul edilerek tesciline karar verilmesi gerektiğini belirtmekle 2012-M-372 sayılı TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; açılan davanın yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait 2009/26171, 2009/26172, 2009/26173, 20096/26174 başvuru numaralı ''ERİŞ'' asıl unsurlu seri markaların 30. sınıf ''Hububat (Tahıl) ve Mamulleri'' alt sınıf malları yönünden tescil edildiği,

dolayısıyla anılan markaların 30. sınıf ''Hububat (Tahıl) ve Mamülleri'' alt sınıfında davacıya marka koruması sağlayacağından, davaya konu TPE YİDK kararında 30. sınıf ''Hububat (Tahıl) ve Mamüllerinden 'pirinç, bulgur, keşkek, yarmalar, gıdalar için malt'' alt sınıf ürünler yönünden davacı adına marka tescili yapılması davacıya yararına müktesep hak oluşturan markaların koruma alanının kısıtlanması anlamına geldiği gerekçesiyle davalı kurum kararının anılan husus yönünden de iptali ile 30. sınıf ''Hububat (Tahıl) ve Mamülleri'' alt sınıfı yönünden markanın tesciline karar verilmesi gerekirken,

anılan husus üzerinde değerlendirme yapılmadan karar verilmiş olması yönündeki bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine ve TPMK YİDK nın 14/02/2012 tarih 2012-M-372 sayılı kararının “hububat (tahıl) ve mamulleri” yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.