Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1133 K.2022/3157

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.10.2020 tarih ve 2019/552 E. - 2020/333 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 28.09.2010 tarihli 48 ay vadeli 700.000,00 TL bedelli, 18.05.2012 tarihli 72 ay vadeli 650.000,00 TL bedelli ve 30.07.2012 tarihli ve 72 ay vadeli 120.000,00 TL bedelli Ticari Kredi Sözleşmeleri bulunduğunu, bahsi geçen kredilerin tamamının 08.03.2013 tarihinde “Erken Ödeme” şeklinde kapatıldığını, bu kapamalar esnasında davalı banka tarafından üç farklı kredi için 7.112,70 TL, 64.006,90 TL ve 8.930,25 TL'nin komisyon ve Hazine maliyeti olarak tahsil edildiği,

tahsili yapılan paranın ne kadarının komisyon ne kadarının hazine maliyeti olduğu ve bu hesapların neye göre yapıldığını, dayanağının belirtilmediğini, taraflar arasındaki sözleşmede herhangi bir komisyon oranından bahsedilmediğini, erken kapama olur ise bir miktar cezai şartın alınacağından söz edildiğini ancak ne kadar olacağından ya da neye göre hesaplanacağından bahsedilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000.00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,

07.07.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 58.552,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, erken kapama komisyonu oranlarının taraflar arasındaki sözleşmede serbestçe belirlendiğini, Anayasa'da sözleşme serbesti ilkesinin kabul edildiğini, bu ilkeye getirilen sınırlamaların ise kanunla belirlendiğini, davaya konu olayda bu sınırlamalardan hiçbirinin olmadığını, davalı banka tarafından hesaplanan erken kapama ücretinin fahiş olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinin 43.9 maddesinin uygulanabilirliğine dair ayrıntılı ve gerekçeli bir şekilde inceleme yapıldığı ve davacı vekilinin faizin esas alındığı tarih yönünden itirazının yerinde olduğu, bu doğrultuda yeniden hesaplama yapıldığı, bu hesaplama uyarınca dava konusu 3 adet taksitli ticari kredi ile ilgili olarak davalı banka tarafından davacıdan toplam 80.049,90 TL erken ödeme komisyonu tahsil edilmiş olduğu,

taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerinin 43.9. maddesi hükmüne göre hesaplanan erken ödeme ücreti tutarının 44.155,94 TL olabileceği dolayısıyla bu sözleşme hükmüne göre davalı banka tarafından fazla tahsil edilen erken ödeme komisyonu tutarının 35.893,96 TL olduğu, bu nedenle 35.893,96 TL'nin davacıya iade edilmesi gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacının davasının 07/07/2015 tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınarak kısmen kabul, kısmen reddi ile,

35.893,96 TL alacağın 30.000,00 TL' sine ihtarname tarihi olan 05/04/2013 tarihinden itibaren, 5.893,96 TL' sine ıslah tarihi olan 07/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.