KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/1171 E., 2022/2125 K.·(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2022
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.11.2019 gün ve 2019/626 - 2019/851 sayılı kararı onayan Daire'nin 20.10.2020 gün ve 2020/922 - 2020/4277 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; dava dışı şirkete ait emtianın Tire'den Gaziantep'e taşınması için dava dışı şirketle müvekkilinin anlaştığını, bu anlaşma kapsamında taşımanın davalılara yaptırıldığını, taşıma sırasında araçta çıkan yangın nedeniyle taşınanın hasara uğradığını, bu hasar nedeniyle dava dışı şirkete 65.739,23 TL ödemede bulunulduğunu, ödenen bu bedelin davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ...; çıkan yangın nedeniyle hasarın meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını, aracı da diğer davalıdan haricen devraldığını, diğer davalının bu taşımaya bir iştirakinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili; mahkemenin yetkisiz olduğunu, aracın haricen devredildiğini müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/1171, K. 2022/2125, 21 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama