Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1293 K.2022/3489

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2020 tarih ve 2019/367 E. - 2020/246 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 40.415.-TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kendine ait minibüs işletirken Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Kurulunun aldığı 26/10/2007 tarihli karar uyarınca araçların dönüştürülmesi sonucu araç aldığını, daha sonra Koordinasyon Kurulunun kararının İdare Mahkemesince iptal edildiğini, dava devam ederken oda ile SS. 21 Nolu Özel Halk Otobüsleri Kooperatifi arasında protokol ve tutanaklar düzenlendiğini, protokol şartlarının gerçekleşmediğini, düzenlenen bonoya dayalı olarak alınan bedelin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilince sebepsiz yere ödenen 38.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı, husumet ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu senede mahsuben yapılan ödemelerin 2007 yılından itibaren minibüslerin fazla kapasitede çalışmaları nedeniyle halk otobüslerine doğmuş zarar nedeniyle ödendiği, davacı ...'in dava konusu işleminde dönüşen minibüs için ödediği 38.100.- TL parayı Özel Halk Otobüsü sahiplerine vermesini kabul edebilir ve makul bir değer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.