Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1319 K.2022/5663

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.12.2018 tarih ve 2017/442 E. - 2018/490 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.10.2020 tarih ve 2019/476 E. - 2020/880 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1980’den beri otomotiv ürünleri üretimi sektöründe faaliyet gösteren müvekkili adına "OKSAN" ibareli 85/087843 sayılı markanın tescilli bulunduğunu, yine müvekkilinin 2017/17061 numaralı yeni bir marka başvurusunun da tescil edildiğini, davalı Şirketin ise 2016/88791 sayılı "oksan" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen yerinde görüldüğünü ve başvuru kapsamından 12/01. alt gruptaki malların çıkarıldığını, bu karara, başvurunun 12. sınıftaki tüm mallar yönünden reddi istemiyle itiraz ettiklerini,

YİDK'in itirazı kısmen yerinde bulduğunu ve davalı Şirketin, adına tescilli 87640 sayılı marka nedeniyle kısmen müktesep hakkının bulunduğu gerekçesiyle bu mallar dışında kalan 12. sınıf malları başvuru kapsamından çıkardığını, alınan kararın yerinde olmadığını, zira davalının önceki markasının "oksan" ibareli olmayıp, "ÖZOKSAN" ibareli olduğunu, asli unsuru farklı olduğundan dava konusu başvuru yönünden davacıya müktesep hak sağlamayacağını ileri sürerek, YİDK'in 2017-M-7924 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru kapsamında kalan mallar yönünden başvuru sahibi Şirketin kazanılmış hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, markalar arasında karıştırılma olasılığı bulunmadığını, önceki markası nedeniyle müktesep hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının "OKSAN" ibareli marka başvurusu ile davacının 87843 sayılı "OKS OKSAN" ve 2016/88121 sayılı "şekil+OKSAN" ibareli markaları arasında 2016/88791 sayılı markanın kapsamında bulunan 12. sınıftaki "Otomotik kapıların beyin, piston, musluk, elçek, hortum aksamı ve körüklü aliminyum, kelepçe, kilit mekanizması, dikey piston, frezeli kol, kol bilyası, bağlantı takımı, minibüs ve midibüs kapıları, kapı kanadı ve döner piston, otobüslerin çift ve tek kanat kapısı;

otomatik ve pinomatik kapılar, kanat ve kolları, süs aliminyumlar, hortumlu kollar." yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

taraf markalarında "OKSAN" ibaresinin ortak marka işareti olarak ön plana çıktığı, her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, davalının 85/087640 (87640) sayılı markasında ÖZ ve A.Ş ibareleri ayrıca yer aldığından sonraki başvuru olan dava konusu marka başvurusundan farklılaştığı, müktesep hak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2017-M-7924 sayılı YİDK kararının, dava konusu olan 2016/88791 sayılı markanın kapsamında bulunan 12. sınıftaki "Otomotik kapıların beyin, piston, musluk, elçek, hortum aksamı ve körüklü aliminyum, kelepçe,

kilit mekanizması, dikey piston, frezeli kol, kol bilyası, bağlantı takımı, minibüs ve midibüs kapıları, kapı kanadı ve döner piston, otobüslerin çift ve tek kanat kapısı; otomatik ve pinomatik kapılar, kanat ve kolları, süs aliminyumlar, hortumlu kollar." yönünden iptaline, markanın bu emtialar açısından hükümsüzlüğüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı kurum vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.