Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1334 K.2022/4288

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.12.2020 tarih ve 2015/677 E. - 2020/795 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Stroton firmasından alınacak mallara karşılık 550.000,00 TL bedelli çekleri verdiklerini, Stroton firmasının üretimi durdurması nedeni ile çeklerin karşılığında mal alınamadığını, bu nedenle çeklerin bedelsiz kaldığını, davalı şirketin çekleri ciro ile temlik aldığını, faktoring şirketi olan davalının çekleri bu şekilde iktisap edemeyeceğini, borçlu olmadıklarının tespiti ile davalı şirkete ödenen Akbank İstasyon Şubesi'ne ait 07.07.2012 keşide tarihli 30.000,00 TL bedelli çeke yönelik 39.215,00 TL, Akbank İstasyon Şubesi'ne ait 23.06.2012 keşide tarihli 30.000,00 TL bedelli çek,

Garanti Bankası Porsuk Şubesi'ne ait 30.06.2012 tarihli 10.000,00 TL bedelli çeklere yönelik 52.297,88 TL, Garanti Bankası Porsuk Şubesi'ne ait 31.07.2012 tarihli 20.000,00 TL bedelli çek için ödenen 27.500,00 TL olmak üzere toplam 119.012,78 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 119.684,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete 17.04.2009 tarih ve 11529 sayılı Genel Faktoring Sözleşmesine istinaden, müşterisi Stroton Hızlı Konut Sistemleri ve Yalıtım A.Ş. tarafından faktoring borcuna mahsup edilmek ve faktoring işleminin teminatı olmak üzere kayıtsız şartsız ciro yolu ile müvekkili şirkete geçtiğini, müvekkili şirketin çeki kötü niyetle ve bile bile borçlu zararına hareketle iktisap etmiş olduğu ve iktisapta ağır bir kusuru bulunduğunun sabit olmadığını, yapılan faktoring işleminin Faktoring Kanunu’na uygun olduğunu ve faturaya dayandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya,bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre; 10/10/2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş ve Faaliyet Esasları

Hakkındaki Yönetmeliğin 22/2 maddesi uyarınca factoring şirketlerinin kambiyo senetlerine dayalı olsa bile bir mal veya hizmet satışından doğmuş veya doğacak fatura veya benzeri belgelerle tevsik edilemeyen alacakları satın alamayacağı veya tahsilini üstlenemeyeceği, factoring işlemi alacağın temliki hükümlerine tabi olduğundan davacı kambiyo borçlusunun temlik eden durumundaki önceki alacaklısına karşı yani satıcı şirkete karşı ileri sürebileceği def'i ve itirazları factoring şirketine karşı da ileri sürebileceği,

yapılan bilirkişi incelemesi uyarınca davacının icra dosyasına ödediği toplam 119.684,45 TL davalıya borçlu olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 52.969,55 TL’nin 13/07/2012 tarihinden, 39.214,90 TL’nin 16/07/2012 tarihinden, 27.500,00 TL’nin 17/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte olmak üzere toplam 119.684,45 TL’nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.