Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1643 K.2022/2349

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.09.2019 tarih ve 2019/22 E. - 2019/682 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.09.2020 tarih ve 2020/309 E. - 2020/741 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, UYAP sistemi üzerinden 25.02.2022 tarihinde davalı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından ibraz edilen 25.02.2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.