Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1780 K.2022/1982

Taraflar arasında görülen davada Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.03.2018 gün ve 2017/150 - 2018/130 sayılı kararı onayan Daire'nin 26.11.2020 gün ve 2020/3403 - 2020/5462 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine icra takibine konulan bononun teminat amaçlı olarak düzenlendiğini ve dava dışı Salih Ünal'a verildiğini, ancak bir şekilde davalının eline geçtiğini ve senedin tanzim tarihinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek, borçlu olunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.