Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1919 K.2022/6041

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.06.2017 tarih ve 2014/1105 E- 2017/523 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.12.2020 tarih ve 2017/6038 E- 2020/2317 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların Akkoza Projesinin üçüncü dördüncü ve beşinci fazlarını inşa etmek, satmak, alıcılara teslim etmek üzere Akkoza Adi Ortaklığını kurduklarını, müvekkillerinden...'ın 09/02/2011 tarihinde davalılarla dükkan satım sözleşmesi imzaladığını, 2.400.000,00 TL'yi ödeyerek kendi edimini ifa ettiğini, 27/12/2011 tarihinde dükkanın yarı payını diğer davacı ...’a sattığını, davalı ile davacı arasında yapılan sözleşme öncesinde, davalıların dükkanı teslim tarihinin 31/03/2012 olarak kesin vadeli olarak belirlenmesine rağmen taşınmazın tamamlanmamış halde 03/07/2012 tarihinde müvekkilleri üzerine geçirildiğini,

taşınmazın davacı tarafça 23/08/2013 tarihinde ihtirazi kayıt ileri sürülerek teslim alındığını, ayrıca sözleşmede taşınmaz 219,18 m² olarak gösterilmiş olduğu halde zemin altı kısmı toplam kısımdan çıkarıldığında 152 m²’ye düştüğünü, bu hususların sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmede öngörülen gecikme tazminat miktarı rayiç kira bedellerinin altında olduğundan sözleşmede ödenmesi kararlaştırılan gecikme tazminatını aşan kısmı için şimdilik 2.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca sözleşmede gecikme tazminatı kararlaştırılmayan ancak davalıların temerrütlerinin devam ettiği süre için de şimdilik 2.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahlisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ... ile müvekkili şirket arasında dükkan satım sözleşmesinin imzalandığını, ancak davacılardan ... ile ortaklık arasında sözleşmesel bağın kurulmadığını, davacı ...'ın talebi üzerine dava konusu dükkanın yarı mülkiyetinin 03/07/2012 tarihinde ...'a devredildiğini, sözleşmenin tarafı olmadığından bu davada talepte bulunamayacağını, davacı ... ile ortaklık arasında akdedilen dükkan satım sözleşmesinin tamamen ifa edilmiş olduğunu, davacının aynı dönemler için hem gecikme cezası, hem de gecikmeden kaynaklanan kira tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, gayrimenkul satış vaadine ilişkin sözleşmenin resmi şekilde yapılması gerektiği, şekle uyulmadan yapılan sözleşmelerin hüküm doğurmadığı ve sözleşme geçersiz olduğu için geçersiz sözleşmeye dayalı olarak tazminat talebinde bulunulamayacağı, geçersiz sözleşmenin ifa edilmesinin tazminat ödenmesi için bir dayanak oluşturmadığı, tapuda yapılan resmi akit sırasında alıcı davacı tarafından tapu siciline adi yazılı sözleşmeye ilişkin bir şerh konulmadığı, geçersiz sözleşmedeki cezai şart hükümlerine resmi satış akdinde de yer verilmediği,

bu durumda geçersiz olan adi yazılı satış sözleşmesindeki cezai şarta ilişkin hükümlerin de geçersiz olduğu, davacıların resmi şekilde yapılmayan ve sicilde şerh konulmayan sözleşme nedeniyle tazminat talep haklarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesi, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelemesinden, davalılardan Garanti Koza İnşaat San. Tic. A.Ş.’nin Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2020/917 esasına kayden görülen dosyasında 30/03/2021 tarihinde iflasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 194/1. maddesi uyarınca iflasın açılması ile hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından 10 gün sonrasına kadar duracağı öngörülmüş olup müflisin davalı olduğu hukuk davaları bakımından iflas idaresi alacaklıları incelerken, bu alacağı davalı (çekişmeli) alacak olarak sıra cetveline geçirir. Dava konusu alacağın, dolayısıyla davanın kabul edilip edilmeyeceği hakkındaki karar, ikinci alacaklılar toplantısında verilmektedir.

Bir hukuk davasının kayıt kabul davasına dönüşmesi, davalının iflas etmesine ve iflas idaresinin de davaya konu alacağı iflas masasına kabul etmemesine bağlıdır. İkinci alacaklılar toplantısında, alacak iflas masasına kesin olarak kayıt ve kabul edilmiş ise dava konusuz kalacak, alacak kısmen veya tamamen reddedilmiş ise davaya alacağın iflas masasına kayıt ve kabulü davası olarak devam edilecektir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinden sonra dosyaya sunulan mevcut belgelere göre davalılardan Garanti Koza İnşaat San. Tic.

A.Ş.’nin iflasına karar verildiği anlaşıldığından yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde eldeki dava bakımından bir değerlendirme yapılarak (kayıt kabul davasına dönüşüp dönüşmediği değerlendirilip, dönüşmesi halinde o yönde yargılama yapılarak) varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.