Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/194 K.2022/3895

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.12.2018 tarih ve 2017/206 E. - 2018/446 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.09.2020 tarih ve 2019/330 E. - 2020/766 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "... markaokulu" ibareli marka başvurusuna, davalı şirketlerin "marka okulu" ve "bilgi" asıl unsurlu markalara dayalı olarak ayrı ayrı yaptıkları itirazların Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edildiğini, 41. sınıfta yer alan "Eğitim Öğretim Hizmetleri" yönünden başvurunun reddine karar verildiğini, bu karara karşı davacının itirazının ise YİDK tarafından reddedildiğini, "... markaokulu" ibaresinin davacıdaki bir yüksek lisans programının adı olduğunu, markaların tüketici kitlesinden farklı olduğunu, davalı Zazadze A.Ş.’nin ‘’BİLGİ’’ ibareli markalarının hükümsüzlüğü talebi ile dava açıldığını ileri sürerek, YİDK'nın 2017-M-2155 sayılı kararının iptaline, başvurunun "Eğitim Öğretim Hizmetleri" yönünden de kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili; başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden taraf markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkilinin aktif olarak marka ve patent içerikli eğitimler verdiğini, tercih edilebilecek onlarca marka varken davacının, müvekkilinin markasının tanınmışlığından istifade etmek amacıyla dava konusu ibareyi seçtiğini, ilgili alıcı kitlesinin markaların bağlantılı olduğu algısına kapılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Zazadze A.Ş. şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının "... marka okulu" ibareli başvurusu ile davalı Şirketlerin "ÖZEL BİLGİ LİSESİ+şekil", "BİLGİ" ve "şekil+MARKA OKULU" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru ibaresindeki "..." ibaresinin markada asli unsur olarak yer aldığı, başvurudaki "Marka okulu" ibaresinin ise tanımlayıcı ve ek unsur niteliği taşıdığı, taraf markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsur bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2017-M-2155 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karara karşı davalı kurum vekili, davalı ...Ş. vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığı, HGK'nun 22.03.2017 tarih, 2017/78-521 E.K. sayılı ilamında açıklandığı üzere 556 sayılı KHK kapsamında, mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetkinin bulunmadığı, tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu,

ayrı bir dava olarak nitelendirilemeyeceğinden bu talebin reddinin davalılara vekalet ücreti hükmedilmesini gerektirmediği, tescil istemi ile ilgili karar verilmemesi konusunda davacı yanca yapılmış bir istinaf başvurusunun da bulunmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Destek Patent A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.