Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2095 K.2022/4293

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.10.2020 tarih ve 2020/218 E. - 2020/353 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin esas itibariyle enerji üretimi ve dağıtımı alanında faaliyet gösteren bir kuruluş olarak “şekil+TRES ENERJİ” unsurlarından oluşan markanın tescil ettirilmesi için TPMK’ya başvurduğunu, 2014/36374 numaralı başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı’nın kararı ile 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesini gerekçe gösterilerek ve 2014/15981 numara ile tescilli “TRES” markası ortaya konularak 40. sınıfa giren hizmetlerin tamamı yönünden kısmen reddedilğini, YİDK tarafından itirazının nihai olarak reddedildiğini, taraf markalarının ortak olan tek unsurunun “TRES” ibaresi olduğunu,

redde mesnet alınan markanın renksiz bir marka iken, müvekkil şirketin markasının renkli olduğunu, başvurusunda ayrıca “ENERJİ” ibaresi ile şeklin de yer aldığını, marka tescil başvurusunda yer alan “TRES ENERJİ” ibarelerinin aynı zamanda ticaret unvanını da oluşturduğunu ileri sürerek YİDK’in kısmi red kararının iptaline, müvekkilinin marka başvurusunun 40. sınıfa giren tüm hizmetler yönünden tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, TPMK YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2014/36374 başvuru sayılı davacı markası ile redde mesnet 2014/15981 sayılı marka arasında ayniyet olmadığı, ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesindeki koşul oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile aksi yöndeki YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.