Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/250 K.2022/2481

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 25.11.2020 tarih ve 2020/749 E. - 2020/2015 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin paslanmaz çelik imalat sektöründe aranılan bir marka olduğunu, müvekkili ...'ın ise şirketin yetkilisi olduğunu, davacı şirket ile davalının hitap ettiği müşteri çevresinin aynı olduğunu, davalı adına tescilli 2013/06674 sayılı endüstriyel tasarımın başvuru tarihi olan 30/09/2013 tarihinden çok önce kamuya sunulduğunu, davalının tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasıfları bulunmadığını davalının kötü niyetli ve haksız olarak tasarımı tescil ettirdiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/06674 sayılı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşıdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafından ibraz edilen kataloglar ve youtube sitesinde bulunan videodaki ürün karşısında davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik unsuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2013/06674 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan istinaf incelemesinde; ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporlarında, davacının hükümsüzlük davasına dayanak katalogu ile internet sitesinde kamuya sunulan videonun kamuya arz tarihlerinin davalının tasarım başvurusu tarihinden önce olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf istemlerinin reddine ancak istinaf aşamasında tahkikat yapıldığından yeniden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalının TPMK nezdinde tescilli 2013/06674 tescil nolu 30.09.2013 tescil tarihli "Çöp Kovası" endüstriyel tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.