Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2628 K.2022/6927

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.09.2017 tarih ve 2017/228 E- 2017/497 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.12.2020 tarih ve 2020/108 E- 2020/285 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dosyada, müvekkili şirketin davalıların ortağı olduğu Semteks Makine ve Teknoloji San. Tic. A.Ş.'ni hisse alım sözleşmesi ile 27/03/2008 tarihinde satın aldığını, satım sözleşmesi gereğince Semteks Makine ve Teknoloji San. Tic. A.Ş.'ne karşı açılmış tüm dava ve icra takiplerini müvekkili şirkete satım ile birlikte bildirme yükümlülüğüne girdiğini, 2002 yılında yaşanan iş kazası nedeniyle SGK tarafından Semteks Makine ve Teknoloji San. Tic.

A.Ş.'ne karşı Karşıyaka 2. İş Mahkemesinin 2006/630 E.sayılı tazminat davası ve Karşıyaka 2. İş Mahkemesinin 2012/138 E.sayılı dosyası ile manevi tazminat davası açıldığını, davaların sonuçlandığını, davalar nedeniyle İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2014/16012 E.sayılı dosyasına 132.378,24 TL ve İzmir 20. İcra Müdürlüğünün 2017/3632 E.sayılı dosyasına 172.510,33 TL ödeme yaptığını,

müvekkili şirketin 27/03/2008 tarihli sözleşme ile üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmesine rağmen davalıların anılan sözleşmenin 4. maddesi ile bildirilmeyen dava ve icra takiplerinden dolayı müştereken ve müteselsilen müvekkili şirkete karşı sorumlu olduklarını ileri sürerek müvekkili şirketin ödediği 304.880,57 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline;

birleşen davada ise aynı olay nedeniyle müvekkiline karşı Karşıyaka 3.İş Mahkemesinin 2014/518 E.sayılı dosyası ile maddi tazminat davası açıldığını, müvekkilinin bu dosya kapsamında protokol yaptığını ve protokol uyarınca da ödemede bulunduğunu, davalılara davayı ihbar ettiği halde davalıların maddi tazminat hususunda herhangi bir ödeme yapmadığını,

taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesine aykırı davranışları nedeniyle davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek müvekkilinin ödediği 950.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraflar arasında imzalanmış 27/03/2008 tarihli sözleşmenin 8.2. maddesinin tahkim şartını öngördüğünü, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, esas yönden ise davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taraflar arasında imzalanmış 27/03/2008 tarihli sözleşmenin 8.2. maddesinin tahkim şartını öngördüğünü, ayrıca derdestlik bulunduğunu, bu nedenlerle davanın usulden reddi gerektiğini, esas yönden ise davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile, taraflar arasında imzalanmış 27/03/2008 tarihli sözleşmenin 8.2. maddesinin tahkim şartını öngördüğünü, ayrıca yetkili mahkemenin HMK'nun 6. maddesi uyarınca İstanbul Mahkemeleri olduğunu, bu nedenlerle davanın usulden reddi gerektiğini, esas yönden ise davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede tahkim şartı bulunduğu, hükmün geçersiz olduğuna ilişkin beyana itibar edilmediği, tahkim ilk itirazının süresinde ve usulüne uygun olduğu, davaya bakmakla görevli olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, anılan tahkim şartının tarafların devir anlaşmasının koşulu olduğu, talebe konu kazanın neticelerinin devirden sonra ortaya çıkmış bulunduğu, ilk derece mahkemesinin kararının sözleşme ve yasalara uygun olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.