Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2673 K.2022/6801

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.11.2018 tarih ve 2018/114 E- 2018/417 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2020 tarih ve 2019/715 E- 2020/1230 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2017/04374-4 sayılı tasarım başvurusuna, davacı yanın 2000/04524, 2007/32835, 2013/32392, 2013/29479, 2013/29468, 2013/60855 sayılı ve "FİT", "FİT", "FİT X", "FİT İNDEKS", "FIT INDEX", "FIT" ibareli markalarına dayalı itirazının davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının tasarım başvurusunda davacıya ait ‘’FİT’’ tanınmış markasının birebir aynısını kullandığını, tasarımın yenilik ve ayırt edicilikten yoksun olduğunu, tasarımda kullanılan ‘’Slim&Fit’’ ibaresinin herkes tarafından kullanıldığını, tasarımın başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2018/T-208 sayılı kararının iptaline ve davalı şirketin 2017/04374-4.1 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkilinin kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının tasarımının dizayn olarak belirgin özellikleri içeriyor olması nedeniyle yenilik özelliğine sahip olduğu, tasarımdaki ‘’slim&Fit’’ ibaresinin tasarımın içindeki unsurlardan sadece birisi olduğunu, genel izlenim testinde dikkate alınan bu unsurun diğer teşebbüslerce kullanılıyor olmasının ambalajın tek başına yeni olmadığı manasına gelmeyeceği, davacı markalarındaki “fit” ibaresi dışında davalının tasarıma genel izlenim itibarıyla benzerlik yaratacak figüratif bir unsura rastlanmadığı,

davacının markalarıyla davalının tasarımının genel görünüm itibarıyla farklı özellikleri içermesi nedeniyle davalı tasarımının ayırt edicilik niteliklerine sahip olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; başkasının marka tescili nedeniyle hukuki korumasını bertaraf edebilmek için, bu markayı içeren bir ambalaj tasarımı ile tescil belgesi alarak marka tescilinden kaynaklanan hakların dolanılmasının kötüniyet hali olduğunu, 6769 sayılı SMK'nın 77/1-a maddesine göre de, başvurunun kötü niyetle yapıldığı ve bir fikri mülkiyet hakkının yetkisiz kullanımını içerdiği ispat edilmiş ise, tasarımın hükümsüz kılınması gerektiğini,

davalının tasarımının davacıya ait markaların asıl ibaresini içermesi nedeniyle iltibasa ve haksız rekabete yol açacağından davacının marka hakkına ve haksız rekabet hükümlerine dayanarak tasarım tesciline engel olma hakkı bulunduğu (Yargıtay 11. HD, 2013/14673 Esas, 2014/4074 Karar ve 04.03.2014 Tarih), davalının tasarımında davacının "FİT" ibareli markasını aynen içermesi nedeniyle, davalının davacının markasından haberdar olmadığının düşünülemeyeceği, davalının davacının markasından haberdar olarak tescil başvurusu yapmış olmakla iyi niyetli olmadığı,

davalıya ait tasarım tescilinin, davacının markasından haksız yararlanmaya yönelik olduğu (Yargıtay 11. HD, 2011/12492 Esas, 2012/18636 Karar ve 20/11/2012 Tarih) gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Türk Patent ve Marka Kurumu YİDK'nın 2018/T-208 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil edilen 2017/04374-4.1 no'lu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.