Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2685 K.2022/6991

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.12.2018 tarih ve 2017/12 E. - 2018/437 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/660 E. - 2020/1076 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı Şirketin 2015/54318 sayılı "CENTRAL" sayılı marka başvurusuna, müvekkillerince adlarına tescilli 2006/39387 sayılı "BCH CENTRAL" ibareli markaya dayalı olarak itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı'nca bu itirazın kabul edildiğini ve başvurunun reddine karar verildiğini, bu defa davalı başvuranın Markalar Dairesi Başkanlığı kararına itiraz ettiğini, itirazı inceleyen YİDK'in itirazı kabul ettiğini ve başvurunun devamına karar verdiğini, anılan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, başvuru konusu "CENTRAL" ibaresinin tek başına tescili mümkün olmayan tanımlayıcı bir kelime niteliğinde bulunduğunu,

Türkçe'de merkez anlamına geldiğini, iptali istenen YİDK kararında da açık bir suretle "CENTRAL" ibaresinin zayıf bir marka olarak kabul edildiğini, "CENTRAL" ibareli başvurunun tescili halinde müvekkili markası ile iltibasa yol açacağını, müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2016-M-11234 sayılı kararın iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının "CENTRAL" ibareli başvurusu ile davacının "BCH CENTRAL" ibareli tescilli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2016-M-11234 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karara karşı davalı kurum vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı kurum vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.