Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2704 K.2022/8788

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.01.2021 tarih ve 2020/94 E. - 2021/17 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.11.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 20.03.2004 tarihli Garanti Kontenjan Sözleşmesi ve bu sözleşmeye bağlı 26.04.2004 tarihli bir ek protokol bulunduğunu, davalı şirketin taraflar arasındaki sözleşmeyi 2004 yılı Mayıs ayından itibaren ihlal etmeye başladığını, sözleşme gereğince konaklatması gereken davacı yolcularını otele almadığını, davacının ödediği 440.414 USD'dan 349.612 USD'nin karşılığının alınamadığını, bu bedelin istirdadı amacı ile başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın talep ettiği 349.612 USD'nin, davacının 26.04.2004 tarihli protokol hükümlerine uygun olarak dava dışı Anex Tur.

Z Turizm'in 2003 sezonundan kalma borçlarını müşterek ve müteselsil olarak yükümlenmiş olması nedeni ile müvekkilinin haklı olarak Anex Z Turizmin borçlarına mahsup ettiği miktar olduğunu, 20.03.2004 tarihli sözleşmedeki ödeme yükümlülüğü ve Anex Z Turizmin borçlarının 07.04.2004 tarihine kadar ödenmesine ilişkin hükümlerin davacı tarafından yerine getirilmediğini, bunun üzerine 26.04.2004 tarihinde borcun davacı yanca yükümlenilmesine ilişkin sözleşme düzenlendiğini, Anex Z Turizmin borçlarına yapılan mahsuplara rağmen müvekkilinin halen alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini,

% 40'dan az olmamak üzere kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 08.09.2020 tarihli ara kararında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacı vekiline dava dışı Anex Z şirketinin defterlerinde kayıtlı ödeme belgelerinin varlığını ve faturalarında davalıya tebliğ edildiği hususunun ispatı için tüm delillerini dosyaya ibraz etmek üzere kesin süre verilip kesin süre içerisinde belgeler ibraz edilmediği takdirde mevcut delil durumuna göre karar verileceği hususunun ihtar edildiği,

davacı vekilinin kesin süre içerisinde istenen delilleri dosyaya ibraz etmediği gerekçesiyle davanın reddine, önceki hükümde reddedilen 88.000 USD için öngörülen kötü niyet tazminatının davalı lehine usulü kazanılmış hak doğurduğundan bu miktar üzerinden hesaplanan 52.091,56 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, arta kalan kısım yönünden davacının kötü niyeti ispatlanamadığından kötü niyet tazminatı taktirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.