Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2756 K.2022/852

Taraflar arasında görülen davada Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.10.2018 gün ve 2018/131 - 2018/537 sayılı kararı onayan Daire'nin 18.11.2020 gün ve 2020/5303 - 2020/5191 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacının dava dışı ... ve... isimli kişilere 8 adet taşınmazı üzerinde ipotek tesis ettirmeye ve kira işlemlerini yürütmeye dair vekalet verdiğini, dava dışı vekillerin vekaleti kötüye kullanarak, davalı ile işbirliği içerisinde, davacının bilgisi ve rızası dışında öncelikle davalı ile 97 adet büyükbaş hayvan alım sözleşmesi düzenlendiğini, daha sonra bu sözleşmenin teminatı olarak davacının taşınmazları üzerine ipotek konulduğunu ve davacı hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığını, ipoteğin teminat ipoteği olması nedeniyle davalının alacaklı olduğunu ispat etmesi gerektiğini,

davacının davalı ile hiç bir ticari ilişkisinin bulunmadığını ve bahsedilen sözleşmesinin asaleten veya vekaleten tarafı olmadığını, sözleşmenin tamamen muvazaalı olduğunu ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiş, birleşen davada ise, asıl davada ileri sürdüğü nedenlerle ipoteğin hükümsüzlüğünün tespiti ile tapudaki yolsuz tescilin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-) Mahkemenin 04/06/2013 gün, 2013/156 Esas-2013/331 Karar sayılı kararında, asıl menfi tespit davasının kabulü sebebiyle davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmemiş, davacı yanca bu hususta temyiz isteminde bulunulmamıştır. Keza mahkemenin 18/12/2014 gün, 2014/358 Esas-2014/376 Karar sayılı kararında birleşen davanın kabulü sebebiyle davacı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiş, davacı yanca bu hususta da temyiz isteminde bulunulmamış, bu suretle belirtilen hususlar bakımından davalı yararına usuli müktesep hak oluşmuştur.

Bu itibarla, mahkemece, belirtilen hususlarda davalı yararına oluşan usuli müktesep hakkı ihlal eder şekilde asıl menfi tespit davasında davalı aleyhine kötü niyet tazminatına, birleşen davada ise davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyip, kararın bu nedenle bozulması gerekse de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Dairemizce hükmün düzeltilerek onanması gerekirken yazılı şekilde onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.11.2020 gün, 2020/5303 Esas-2020/5191 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün düzelterek onanması gerekmiştir.