Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3209 K.2022/6874

Taraflar arasında görülen davada Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.06.2020 tarih ve 2020/34 E- 2020/180 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 27.01.2021 tarih ve 2020/1468 E- 2021/176 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Amasya Cevherzade Gıda Turizm İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile müvekkili arasında Amasya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2017/276 esas ve 2017/277 esas sayılı dosyaları ile kira alacağından kaynaklı alacak davası açıldığını ve halen yargılamanın devam ettiğini, Amasya Cevherzade Gıda Turizm İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin 3962 numarası ile ticaret siciline kayıtlı iken 13/09/2014 tarihinde 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi hükmü uyarınca kaydının resen silindiğini,

Amasya Cevherzade Gıda Turizm İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin ticaret sicilinden resen silinmesi kararı müvekkilinin alacağına kavuşmasını engeller mahiyette olduğunu ileri sürerek Amasya Cevherzade Gıda Turizm İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış ve duruşmalara katılmamıştır. İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu şirketin kaydının geçici 7. madde kapsamında 13/09/2014 tarihinde re'sen silindiği, davanın açılış tarihinin ise 21/01/2020 olduğu göz önünde bulundurulduğunda Türk Ticaret Kanunu ile Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama şekli hakkında kanunda değişiklik yapılmasına dair 6335 sayılı Kanun ile 6101 sayılı TTK'ya eklenen geçici 7. maddenin 15. bendi gereğince hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihyası istenilen şirketin 13/09/2014 tarihinde 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. madde uyarınca re'sen ticaret sicil kaydının silindiği, davacı tarafça, 27.02.2017 tarihinde ihyası istenen şirketin de aralarında bulunduğu davalılar aleyhine kira alacağının tahsili talebi ile dava açıldığı, bu davanın yargılaması sırasında, 28.09.2018 tarihli duruşmada davacı vekiline davalı şirketin ihyasını sağlamak üzere süre verildiği, 21/01/2020 tarihinde ise bu davanın açıldığı,

TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca kaydı res'en terkin edilen şirketin ihyası için açılan işbu davanın aynı yasanın 7/15. bendinde belirtilen 5 yıllık süre içerisinde açılmadığı, mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.