Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3242 K.2022/5496

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 03.02.2021 tarih ve 2020/2198 E. - 2021/193 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1990 yılından günümüze kadar ıslak hacim alanlarında kullanılmak üzere kapı kulpları, kapı kilitleri, menteşeler, kapı askıları, kabin ayakları, vs, çeşit ve modellerde aksesuarlar ürettiklerini, müvekkilinin"‘SANDER” ibareli, 2000/16504 numaralı markasını 08.08.2000 tarihinde, "09 - 19 - 20." sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın tanınmış marka haline geldiğini, davalı ... adına 06 ve 11. sınıflarda 2011/38216 no ile tescilli “SANDER AKSESUAR” ibareli marka ve aynı sınıflarda 2011/38217 no ile tescilli “SANDER KABİN" markası olduğunu, bu markaların kötüniyetli olarak tescil edildiğini,

zira dava dışı Sander Yapı Elemanları Ltd. Şti’nin tescil ettirdiği ‘’SANDER’’ ibareli markanın hükümsüzlüğü için İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2006/296 E.- 2011/55 K. sayılı dosyasında açılan davada markanın hükümsüz kılındığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/13645 E. ve 2012/21596 K. sayılı kararı ile söz konusu ilamın onanarak kesinleştiğini, bunun üzerine dava dışı şirketin mahkeme kararı ile hükümsüz kılınan markasını davalı ...'a devrettiğini,

akabinde davalı şirketlerin kurulduğunu ileri sürerek dava konusu markaların davacı markasına benzerliği ve kötüniyetli tescili nedeniyle 2011/38216 nolu “SANDER AKSESUAR" ve 2011/38217 nolu “SANDER KABIN” markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davaya konu markaların davalı ... Adına tescilli olup, davalı şirketler tarafından marka lisans sözleşmelerinden kaynaklanan hakka uygun olarak üretilip, kullanıldığını, davacı tarafın işbu davayı açmakta kötüniyetli olduğunu, müvekkiline ait "SANDER KABİN" ve "SANDER AKSESUAR" markalarının davacının markası ile karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarındaki asıl ve ayırt edici unsurun ‘’SANDER’’ ibaresi olduğu, İngilizcede "zımpara makinesi" anlamında kullanıldığı, bu durumda markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal benzerlik bulunduğu ve taraf markalarının fiilen birbirine çok benzer ürünler üzerinde kullanıldığı, bu ürünlerin satış ve dağıtım kanallarının aynı ve birbirinin yerine ikame edilecek nitelikte olduğundan, markayı gören tüketici nezdinde, işletmesel bağlantı bulunduğu izlenimi doğacağı tespiti yapıldığı,

benzer olduğu belirtilen sınıflarda kısmi hükümsüzlük kararı verilmek gerekirken, davalı markalarının tescilli olduğu tüm sınıflarda hükümsüzlük kararı verilmesi yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, mahkeme kararının kaldırılmasına,

marka hükümsüzlüğü davası dava tarihi itibarıyla Türk Patent nezdinde sicilde hak sahibi olarak gözüken kişilere karşı açılabileceğinden, davalı şirketler hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kabulüne, 2011/38216 ve 2011/38217 tescil nolu markaların, tescilli oldukları 06. sınıfdaki “Metalden mamul kapılar ve pencereler, kepenkler, jaluziler, bunların kasaları ve aksamları” emtialarında ayrı ayrı hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.