Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3342 K.2022/7485

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.01.2020 tarih ve 2019/323 E. - 2020/84 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.02.2021 tarih ve 2021/56 E. - 2021/256 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013 yılından beri Fairyland Cave Hotel'de faaliyet gösterdiğini, 2015 yılında 2015-66951numaralı "FAİRYLAND+şekil" ibaresi markasının 11/05/2016 tarihinde tescil edildiğini, davalının müvekkiline ait FAİRYLAND marka ve logosunu izinsiz kullandığını, “Fairyland Travel” olarak Nevşehir ili ...ilçesinde seyahat acentesi işleterek müvekkili şirkete ait markanın tanınırlığından ve müşteri çevresinden haksız yararlandığını, davalının Fairyland ibaresini tabelasında, internette ve sosyal medyada kullandığını ileri sürerek,

davalının müvekkili şirkete ait markaya tecavüzünün önlenmesi ve menine, müvekkiline ait tescilli markanın kullanıldığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına ve internet üzerinden kaldırılmasına, 25.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile davalıdan tahsili ile müvekkil şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “FAİRYLAND TRAVEL” ibaresi ile turizm ve seyahat acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, davacının ve müvekkilinin faaliyet alanının farklı olduğunu, müvekkilinin kullanımının davacının markasından farklı olduğunu, müvekkilinin TURSAB belgesi bulunduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2015/66951 tescil nolu 39 ve 43.nice sınıflarındaki markası için 13/08/2015 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna başvurduğu, davalı şirkete ait Türsab Üyelik Belgesinin 13/07/2015 tarihli olduğu, davacının markasının koruma kapsamından önce kullanıma başladığı, davalının iş yerinde ve seyahat hizmetlerinde kullandığı Fairyland Travel ibaresinin, davacıya ait Fairyland 2015/66951 tescil nolu markasıyla görsel, işitsel olarak benzer olmadığı, davacının sıradan müşterilerini aldatma kabiliyetini haiz olmadığı, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı üzere davacının 2015/66951 numaralı FAİRYLAND+şekil ibareli 39 ve 43. sınıflarda tescilli ve yine 2012/103960 numaralı "fairyland cave hotel" ibareli 43. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri(gündüz bakım-kreş-hizmetleri dahil) hayvan bakım evleri" hizmetlerinde tescilli markaları bulunmaktadır.

Davalı şirket ise dosyada mevcut ticaret sicil kayıtlarına göre 08.04.2015 tarihinde ...Cingitaş Turizm Tic.Ltd.Şti. unvanı ile kurulmuştur. Mahkemece bilirkişi marifetiyle davalının işyerinde keşif yapılarak işyeri tabelası, işyerinde kullanılan basılı evrak ve tanıtım vasıtalarının fotoğrafı çekilip birer örneği dosya arasına alınmış ve davalının işyeri tabelasında “Fairyland Travel+şekil” ibaresini kullandığı, tanıtım broşürleri ve kartvizitlerinde “Fairyland Travel Acency” ibarelerini markasal olarak kullandığı tespit edilmiştir.

Yine dosyaya celp edilen TÜRSAB(Türkiye Seyahat Acenteleri Birliği) belgesine göre de davalının “FAİRYLAND TRAVEL TURİZM” şeklinde işletme adı taşıyan belge aldığı ve davalının fiili kullanımının bu şekilde olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre tarafların ayırt edici işaretlerinin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davalının kullanımının davacının tescilli markasının kapsamında kalan 39. sınıf hizmetlere ilişkin olduğu anlaşılmakla, davalının eyleminin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 29/1-a maddesi yollamasıyla 7/2-a bendi kapsamında marka hakkına tecavüz teşkil ettiği gibi yine davacının tescilli markası ile aynı hizmetlerde benzer işletme adı almasının da aynı Yasa’nın 7/3-e bendi uyarınca marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin kabul edilmesi gerekirken Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.