Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3349 K.2021/4789

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.09.2019 tarih ve 2014/807 E- 2019/1096 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.11.2020 tarih ve 2020/1308 E.-2020/1135 K.sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 16.12.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dosya içerisindeki dilekçe ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile 6100 sayılı 362 maddesine eklenen “g” bendi gereğince, HMK’nın 353/1-a maddesinde belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin esası incelemeden kararı kaldırıp davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderdiği kararlar aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulamaz. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ek kararı anılan yasal düzenleme kapsamında kaldığından davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.