Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3364 K.2022/7243

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/04/2016 tarih ve 2015/308 E- 2016/120 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 31/12/2020 tarih ve 2019/815 E- 2020/1260 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 19, 20, 35, 37, 40 ve 42.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren, "Evim Şahane+şekil" ibare ve biçimli, 2013/91087 sayılı marka tescil başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından davalıya ait "Evimiz Şahane Yapı Dekorasyon+şekil" ibareli, 37.sınıf hizmetleri içeren 2013/82839 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, itirazın YİDK tarafından, 35.sınıftaki tüm ve 37/1.sınıftaki hizmetler bakımından kabul olunmasına karşın, 37/2, 3, 4, 5, 8, 9, 10, 11, 12.sınıf hizmetler bakımından reddedildiğini,

kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira anılan işaret üzerinde müvekkilinin öncelik hakkı bulunduğunu, işareti kullanıp tanıttığını, redde mesnet markanın kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, başvurunun reddine dair YİDK'in 2015-M-5444 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu "Evim Şahane+şekil" ibareli işaretle redde mesnet alınan "Evimiz Şahane Yapı Dekorasyon+şekil" ibareli marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, "Evim Şahane" ibareli başvuru ile "Evimiz Şahane" ibareli redde mesnet marka tescil başvurusu arasında, ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen 37/2, 3, 4, 5, 8, 9,10, 11, 12. sınıf hizmetlerin, redde mesnet marka tescil başvurusunun kapsamında aynen yer aldığı, davacının marka tescil başvurusu daha ilana çıkmadan 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi hükmü uyarınca resen reddedildiği, davalı ...'nin, başvuruya yönelik henüz bir itirazı ve bunun üzerine verilmiş bir karar bulunmadığı,

bu sebeple anılan davalı yönünden pasif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle, YİDK kararının iptali istemiyle Türk Patent'e açılan davanın reddine, davalı ...'ye karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvurunun görünüş, yazılış, düzenleniş tarzı ile ilave kelime ve şekil unsurları gözetildiğinde 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, başvuru konusu işaretin, redde mesnet markaya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, ayırt edilmeyi sağlayacak özgün bir şekli ihtiva ettiği, davacı vekilinin istinaf itirazlarının bu yönden haklı olduğu, dolayısıyla iptali istenilen YİDK kararının yerinde bulunmadığı,

556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesine dayanan bu türden davalarda, redde mesnet marka sahibine husumet yöneltilmesi mümkün görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 27/04/2016 gün ve 2015/308 E. - 2016/120 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

davalı TÜRKPATENT yönünden davanın kabulü ile YİDK'in 30/06/2015 tarih, 2015-M-5444 sayılı kararının, davacının itirazlarının reddi bakımından iptaline, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, markanın tesciline ilişkin talebin, söz konusu işlemler idari nitelikte bulunduğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.